قرار داد كه مانع از تابش آفتاب باشد و منّ و سلوى براى آنها نازل فرمود كه طعام خود قرار دهند و سنگى همراه خود داشتند كه حضرت موسى عصاى خود را بر آن ميزد دوازده چشمه آب از آن جارى ميشد چنانچه در دو آيه بعد از اين در همين سوره اشاره ميفرمايد
اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً
و از تفسير قمى ره از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود هارون قبل از موسى در تيه از دنيا رفت و موسى بعد از او نيز در همان تيه بدرود حيات گفت و نيز در تفسير قمى ره است كه وقتى حضرت موسى از دريا گذشت ببيابانى فرود آمد ، بنى اسرائيل گفتند اى موسى ما را هلاك كردى و از آبادى بيرون آوردى و در بيابانى كه نه سايه و نه درخت و نه آب دارد داخل نمودى ، خداوند ابرى را فرستاد كه بر آنها سايه اندازد و در شب براى آنها منّ نازل فرمود و در عصر مرغ بريانى بر سفره آنها مىنشست ، و سنگى همراه موسى بود كه با عصا به آن ميزد و دوازده چشمه آب از آن جارى ميشد .
و در اينكه منّ و سلوى چه بوده بين مفسرين و اخبار اختلاف است ، مشهور اينست كه منّ ترنجبين و سلوى مرغى بوده كه آن را سمانى مىگويند و در آلاء الرحمن ميگويد « مستند صحيحى در اخبار نداريم كه مراد از منّ ترنجبين باشد » و ممكن است منّ طعامى بوده كه بانعام و انزال آن خداوند بر آنها منت گذارده و از اينجهت منّ ناميده شده و ممكن است متعدد بوده و به اين بيان ميتوان جمع بين اقوال و اخبار نمود و اللَّه العالم و در مجمع البيان و برهان از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه نزول منّ و سلوى بين الطلوعين بوده و هر كه در خواب بود از آن محروم ميشد و لذا خواب در اينموقع مذموم شمرده شده و بيداريش موجب جلب رزق ميگردد .
وَ ما ظَلَمُونا
اشاره باينست كه معصيت گناهكاران ضررى براى خدا ندارد