[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 183 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ( 183 )
( اى كسانى كه گرويديد بر شما روزه واجب شد چنانچه بر كسانى كه پيش از شما بودند واجب گرديد شايد كه شما پرهيزگار شويد ) روزه در شريعت اسلام عبارت از امساك از مفطرات ، از اول طلوع فجر تا زوال حمره مشرقيه است و از عبادات بسيار بزرگ است و يكى از امور پنجگانه است كه اسلام بر آنها بنا شده و در كتاب جواهر نزديك به سى حديث در فضيلت آن ذكر نموده مانند اينكه روزه سپر از آتش است ، و بواسطه روزه بنده داخل بهشت ميگردد ، و خواب روزهدار عبادت و سكوتش تسبيح و عملش مقبول و دعائش مستجاب است و ملائكه براى او دعاء ميكنند و غير اينها از اخبار كه بيانش موجب تطويل است و در اغلب كتب فارسى مانند زاد المعاد و مفاتيح و رسائل عمليه هم مذكور است و روزه هم محكوم به احكام اربعة يعنى واجب و مستحبّ و مكروه و حرام است : روزه واجب مانند روزه ماه مبارك رمضان و روزه قضا و روزه فرزند بزرگتر از جانب پدر بعد از فوت او و روزهاى كه به اجاره يا نذر يا عهد يا قسم واجب شود و روزه كفارات و روزه بدل هدى و روزه حرام مانند روزه عيد فطر و عيد قربان و روزه زن با نهى شوهر و همچنين فرزند با نهى والدين در صورتى كه روزه واجب نباشد و روزه مسافر غير از مواردى كه استثناء شده و روزه نذر حرام و روزه مريض با خوف ضرر و روزه وصال و روزه صمت كه در امم سابقه بوده ، و روزه مكروه مانند روزه عرفه با حصول ضعف در دعاء يا اشتباه هلال و روزه تاسوعا و عاشوراء تبعا لبنى امية ، و روزه ميزبان با نهى ميهمان يا عكس آن ، و كراهت در عبادات منافات با عبادت ندارد زيرا ممكن است عملى عبادى و داراى ثواب