براى ترجى است و در مورد خدايا براى وجوب است يعنى بايد شكر كنيد يا ترجى نسبت به بنده است تا اغترار حاصل نشود .
و شكر منعم از واجبات عقليه است و براى شكر اقسامى است ، شكر زبانى و قلبى و جوارحى و اهم شكر همان اطاعت امر و ترك مخالفت است .
و آيات و اخبار در سعه عفو الهى را در مجلد سوم كلم الطيب متذكر شدهايم و در كفاية الموحدين از راوندى بسند متصل از حضرت ابى محمد « ع » روايت كرده كه فرمود خداوند روز قيامت عفوش باندازهاى است كه از بندهء تخطى ننمايد حتى مشركين بطمع آيند و شرك را انكار نموده گويند :
وَ اللَّهِ رَبِّنا ما كُنَّا مُشْرِكِينَ
« 1 »
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 53 ]
وَ إِذْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ الْفُرْقانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ( 53 )
( ياد كنيد زمانى را كه بموسى كتاب « تورات » و فرقان ( جدا كننده حق از باطل ) داديم تا شما قبول هدايت كنيد . ) مراد از كتاب تورات است كه در آن چهل شب كه حضرت موسى بميقات رفت الواح آن بر او نازل شد و از مضامين آيات و تصريح بعضى اخبار استفاده مىشود كه تورات جملة واحده بر موسى نازل شد چنانچه بعيد نيست كه انجيل و زبور و ساير صحف انبياء نيز به همين نحو نازل شده باشد بخلاف قرآن كه نجوما نازل گرديد .
و مراد از فرقان نيز همان تورات است كه باعتبار مكتوب بودن در الواح كتاب ناميده شده و باعتبار فارق بودنش بين حق و باطل فرقان خوانده
هامش
( 1 ) . سوره انعام آيه 23