اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ وَ أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
« 1 » و در دعاى افتتاح است «
انك انت ارحم الراحمين فى موضع العفو و الرحمة و اشدّ المعاقبين فى موضع النكال و النقمة
» و صفت عذاب هم واقع مىشود چنانچه ميفرمايد
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ
« 2 » و مرحوم مجلسى در حق اليقين از امير المؤمنين ( ع ) روايت كرده كه فرمود « براى اهل جهنم نقبها در ميانه آتش زده و پاهاى ايشان را زنجير و دستها در گردن غل ، و بر بدنها پيراهنها از مس گداخته و حبهها از آتش پوشانيده و درهاى جهنم بر روى آنها بسته و هرگز نسيمى بر آنها داخل نشود و غمّ از آنها بر طرف نگردد و پيوسته عذابشان شديد و عقابشان تازه و جديد است نه خانه خراب مىشود و نه عمر بسر ميآيد از مالك درخواست كنند كه از خدا بخواهد عمر آنان پايان يابد جواب گويد شما هميشه اينجا هستيد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 166 ]
إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ ( 166 )
( هنگامى كه بيزارى ميجويند كسانى كه پيروى شدند از كسانى كه پيروى آنان را نمودند ، و عذاب را مشاهده نمودند و همه اسباب از آنها بريده شد ) « اذ » بدل يا عطف بيان از
إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ
در آيه قبل است « و تبرء » از برائت بمعنى بيزارى و دورى جستن از چيزى است و از همين باب است برائت ذمّه از دين و برائت خدا و رسول از مشركين در سوره برائة
أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ
و برائت شيطان از مطيع خود در روز قيامت
إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ
« 3 » و برائت
هامش
( 1 ) . سورة المائده آيه 98
( 2 ) . سوره آل عمران آيه 3
( 3 ) . سوره حشر آيه 16