و افاضه خيرات و رفع بليات و توفيق بر اعمال صالحه و نيل بسعادت و نجات از هلاكت است .
وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ
شكر ، عبارت است از شكر لسانى كه به زبان انسان خدا را سپاس كند و شكر جوارحى كه اعضاء و جوارح خود و هر نعمتى كه خدا به او داده در مورد خود و براى همان غرضى كه خدا به او عنايت فرموده صرف نمايد ، و شكر قلبى كه همه نعمتها را از جانب خدا بداند
وَ ما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ
« 1 » و واقعا خود را از اداء شكر نعمتهاى الهى عاجز بداند و كفران نعمت اينست كه نعمت الهى را در غير غرض الهى صرف كند كه موجب عذاب الهى و از دست رفتن نعمت اوست چنانچه مىفرمايد :
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ
« 2 » .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 153 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ ( 153 )
( اى كسانى كه ايمان آورديد كمك بخواهيد بصبر و نماز ، همانا خدا با صبر كنندگان است )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
خطاب بجميع مؤمنين است كه در رأس آنها امير المؤمنين و ائمه طاهرين هستند چنانچه در اخبار بسيارى وارد شده مانند روايت برهان از ابن عباس از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه فرمود «
ما انزل اللَّه آية فيها يا ايها الذين امنوا الّا و علىّ راسها و اميرها
» و نيز از عكرمة از ابن عباس نقل مىكند ما انزل اللَّه آية فى القرآن يقول فيها يا ايها الذين امنوا الا كان على بن ابى طالب شريفها و اميرها » .
هامش
( 1 ) . سوره نحل آيه 55
( 2 ) . سوره ابراهيم آيه 7