احاطه دارد
فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ
و بهر جهتى حكمتش اقتضاء كند و مصلحت ايجاب نمايد مكلفين را به آن جهت امر مىكند بايستند و آنچه به آن حكم مىكند منظورش هدايت مردم بصراط مستقيم است .
يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
راه راست و طريق سعادت همان اطاعت و تسليم در برابر اوامر پروردگار است و هر كه قابل هدايت و لايق كمال و سعادت باشد بعد از معرفت بمقام ربوبى و اينكه همه احكام و دستورات او موافق حكمت و صلاح است و بعد از معرفت بمرتبه رسالت و اينكه آنچه ميگويد از جانب پروردگار است دست از چون و چرا و اعتراض برميدارد و در مقابل امر پروردگار تسليم مىشود و خداوند سبل هدايت و ابواب سعادت را به روى او ميگشايد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 143 ]
وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً وَ ما جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنْتَ عَلَيْها إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَنْ يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ يَنْقَلِبُ عَلى عَقِبَيْهِ وَ إِنْ كانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ ( 143 )
( و همچنين شما را امت وسط قرار داديم براى اينكه گواهان بر مردم باشيد و پيغمبر بر شما گواه باشد ، و قبله قرار نداديم آن قبلهء را كه تو بر آن ميباشى مگر براى اينكه بدانيم و جدا كنيم كسى را كه پيروى پيغمبر را مىكند از كسى كه برميگردد بر پشت پاى خود « از دين برميگردد » و همانا اين تحويل قبله گران بود مگر بر كسانى كه خداى آنان را هدايت نمود ، و خدا ايمان « عمل » شما را ضايع نميكند همانا خداوند نسبت بمردم رءوف و مهربان است )