عالم است
وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
و مقام رسالت ، مأموريت بدعوت و ارشاد و هدايت و تبليغ احكام و دلالت بمعرفت حق و وظائف بندگى و ساير شئون پيغمبرى است ، و مراد از امامت مقتدايى نسبت بمردم است و البته هر پيغمبرى اين مقام را دارا بوده لكن محدود بمردمى بوده كه مأمور بدعوت و ارشاد آنان بوده و امامت حضرت ابراهيم ( ع ) امامت مطلقه كليه بر جميع افراد بشر بوده است .
4 - دعاى حضرت ابراهيم كه درخواست امامت در ذريهاش باشد مصداق اتم آن كه امامت مطلقه كليه باشد در حق پيغمبر اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و خاندان گرام او ائمه طاهرين مستجاب شد ولى انبياء بنى اسرائيل و ساير انبياء از ذريّه ابراهيم داراى مقام امامت تامه بر جميع افراد بشر نبودند و امامت آنها تنها بر قومى كه مأمور بدعوت آنان بودند ميبود .
5 - كسى كه معصوم نباشد و اندكى ظلم و گناهى در دوران زندگيش مرتكب شده باشد قابل مقام امامت نيست تا چه رسد به كسانى كه سالهاى دراز عبادت صنم و وثن نموده باشند كه ولايت بر فرزند خود هم ندارند تا چه رسد بولايت بر افراد امّت .