[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 24 ]
فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ ( 24 )
( پس اگر مانند قرآن را نياورديد . و هرگز نخواهيد آورد ، پس بپرهيزيد از آتشى كه گيرانه آن مردم و سنگ است و براى كافران آماده شده ) درباره اين آيه در چند مقام بحث مىشود :
« مقام اول »
در معنى فعل و اصطلاحات آن : فعل بحسب لغت بمعنى اتيان ( بجاى آوردن ) كار به معناى مصدرى و كار است به معناى اسم مصدرى و در اصطلاح به چند معنى اطلاق مىشود :
1 - فعل در اصطلاح علم ادبيت كه بمعنى كلمه است كه داراى معنى مستقل بوده و قائم بذاتى باشد مثل فاعل و مفعول و نحو آنها مقابل اسم و حرف .
2 - فعل مقابل قول چنانچه در اصطلاح فقهاء است مانند افعال نماز از ركوع و سجود و قيام و قعود مقابل اقوال نماز كه ذكر ، قرآن ، دعاء و سلام باشد .
3 - فعل بمعنى « كلّما صدر من شخص او شيء » يعنى تأثير هر چيزى را در چيز ديگرى فعل گويند مقابل انفعال كه تأثّر چيزى از چيز ديگر است چنانچه در اصطلاح حكماء فعل به اين معنى اطلاق مىشود و اقسامى براى فاعل ذكر كردهاند و در ذيل آيه
إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
در صفحه 433 گذشت .