آن عمل نموده نگذارند از بين برود و احكام آن تعطيل گردد و لذا در حديث دوم حافظ قرآن را قيد فرموده به اينكه عامل به قرآن باشد و گرنه صرف حفظ كردن قرآن و عمل ننمودن به آن مثمر ثمرى نيست بلكه مشمول آيه شريفه است كه در مذمت يهود نازل شده
مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوها كَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً
« 1 » ( مثل كسانى كه تورية بر آنان حمل شد و ايشان تورية را برنگرفتند و عمل به آن نكردند مثل خرى است كه كتابها بر آن بار كنند ) و البته چنين كسان عرفاء و جلوداران اهل بهشت و در مراتب سفراى كرام الهى خواهند بود چه آنكه مراد از سفراء ملائكه هستند كه بين خدا و انبياء واسطهاند و كتب و احكام الهى را بر آنان ميآورند و حمله قرآن نيز بمنزله سفيران الهى هستند كه دستورات قرآن را علما و عملا بمردم ابلاغ ميكنند
گفتار ششم در بيان معجزه بودن قرآن و وجوه اعجاز آن
قرآن مجيد بزرگترين معجزات پيغمبر اسلام است بلكه چنين معجزهء به اين عظمت به هيچ يك از انبياء از آدم تا خاتم عطا نشده ، و اين معجزه از جهاتى بر ساير معجزهها مزيت و ترجيح دارد :
1 - ساير معجزات بتنهايى براى اثبات نبوت كافى نيستند بلكه بايد بطور قطع از خارج ثابت شود كه آورنده معجزه دعوى نبوت نموده و واجد شرايط نبوت و فاقد موانع آن بوده تا معجزه دليل بر صدق دعوى او باشد ، ولى قرآن بتنهايى براى اثبات نبوت كافى است زيرا بصراحت جميع اين امور را بيان مىكند و احتياج بامر ديگرى ندارد 2 - اغلب معجزات بلكه نوع آنها مخصوص زمان اقامه آن معجزه و مشاهده
هامش
( 1 ) . سوره جمعه آيه 5