و پس از تكليف ، عادات حسنه را فرا نگرفته و به عادات قبيحه و زشت هم باقى ميماند
( امر سوم )
« براى امر بمعروف و نهى از منكر مراتبى است » :
1 - انكار قلبى و بغض و تأثر از معصيت .
2 - تذكر و تعريف و تنبّه ، زيرا بسيارى از مردم جاهلند و اگر متذكر و متنبّه شوند ممكن است مرتكب بسيارى از معاصى نشوند 3 - اظهار كراهت و دورى و اعراض و ترك معاشرت و رفاقت و رفت و آمد با اهل معصيت 4 - موعظه و نصيحت با كمال رفق و مدارا ، 5 - تخويف و ترسانيدن و زجر ، 6 - تغليظ و درشتى در گفتار ، 7 - منع بقهر مانند شكستن آلات لهو و لعب و قمار و ريختن شراب و گرفتن مال غصبى و به صاحبش ردّ نمودن 8 - تهديد بضرب و جرح و ساير امورى كه شرعا جايز باشد مثل اينكه پدر فرزند را تهديد بضرب كند . يا مرد زن ناشزه را مثلا تهديد بطلاق كند 9 - ضرب بدست و پا و چوب و عصا بدون اسلحه 10 - زخم زدن به حدى كه باعث قتل نشود و احوط اينست كه در اين مرتبه با اذن امام يا نائب امام باشد
( تذكر )
در عصر حاضر ، معصيت بسيار شايع شده و انواع معاصى از بدعت ، قتل نفس ، ظلم ، اكل حرام ، معاملات باطله ، مكاسب محرمه ، غصب اموال ، ربا ، زنا ، لواط ، شرب خمر و ساز ، آواز ، رقص ، رفتن در مجالس معصيت ، ترك نماز و روزه ، منع خمس و زكات ، فحش ، دروغ ، شهادت دروغ ، اعانت بظلم ، غيبت ، تهمت و . . .
بحدّى كثرت پيدا نموده كه جلوگيرى از آنها براى عموم دشوار بلكه