( بدرستى كه خداى متعال بهشت را حرام نموده بر هر فحش دهنده زشتگو و بىشرمى كه باك ندارد از آنچه ميگويد و از آنچه درباره او گفته مىشود پس اگر تفتيش كنى نمييابى او را مگر حرام زاده يا شيطان در نطفه او شركت كرده ) و درباره سب مؤمن فرمود
« سباب المؤمن فسوق و قتاله كفر و اكل لحمه معصية و حرمة ماله كحرمة دمه » « 1 »
( سبّ نمودن مؤمن فسق و جنگ با او كفر و خوردن گوشت او معصيت است و حرمت مال او مانند حرمت خون اوست ) و درباره لعن فرمود
« الا اخبركم بشراركم قالوا بلى يا رسول اللَّه قال الّذى يمنع رفده و يضرب عبده و يتردد وحده ثم قال الا اخبركم به من هو شرّ من ذلك قالوا بلى يا رسول اللَّه ، قال المتفحش اللّعان الّذى اذا ذكر عنده المؤمنون لعنهم و اذا ذكروه لعنوه » « 2 »
( آيا خبر دهم شما را ببدان شما ؟ گفتند آرى اى رسول خدا فرمود كسى كه عطايش را منع كند و بندهاش را بزند و بتنهايى رفت و شد مىكند ، سپس فرمود آيا خبر دهم شما را ببدتر از اينها ؟ عرض كردند آرى اى رسول خدا ، فرمود فحش دهنده و لعن كننده كه وقتى مؤمنين نزد او ياد شوند آنان را لعن كند و وقتى او نزد مؤمنين ياد شود او را لعن كنند ) و پوشيده نماند كه مراد از لعن كه اينقدر مذمت شده لعن مؤمن است ولى لعن كفار و معاندين از عبادات است و در لسان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمه اطهار در ضمن خطب و ادعيه و زيارات وارد شده و از آثار تبرى است اما حق حريم : عبارت از اينست كه نظر بد يا دست خيانت بناموس برادر مؤمنت دراز نكنى و اگر چنين عملى كردى تدارك آن بسيار مشكل است زيرا ساير حقوق قابل عفو و تدارك ، و عفو و گذشت از آنها پسنديده است ولى اين حق نه قابل عفو و نه قابل تدارك است زيرا گذشت از آن منافى با غيرت ، بلكه مورث دياثت است
هامش
( 1 ) مكاسب شيخ قده
( 2 ) مكاسب شيخ قده