و ميشوند ، و اگر چنين باشد اصل بعثت و انذار لغو مىشود و سواء بمعنى مستوى و مساوى يعنى برابر بودن و همانند بودن دو چيز با يكديگر است چنانچه در آيه شريفه ميفرمايد
سَواءً الْعاكِفُ فِيهِ وَ الْبادِ
« 1 » ( مساوى است در مسجد الحرام كسى كه آنجا مقيم باشد يا از باديه بيايد ) و نيز ميفرمايد
تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ
« 2 » ( بيائيد بگفتارى بگرويم كه ميان ما و شما مساوى است ) و سواء در آيه مرفوع است بر اينكه خبر مقدم است و أ أنذرتهم ام لم تنذرهم در جاى مبتداء است و جمله مبتدا و خبر خبر انّ است و موصول در محلّ نصب و اسم انّ است و تقدير كلام چنين است « انّ الكفّار انذارك ايّاهم و عدم انذارك سيّان عليهم » و همزه براى استفهام و ام براى عطف بر استفهام است ولى در اينجا از معنى استفهام عارى و براى تأكيد معنى سواء است و انذار بمعنى تخويف و توعيد بر عذاب و مضارّ و عقوبات كفر و معاصى است چنانچه بشارت و تبشير اخبار از ثواب و منافع و فوائد اعمال صالحه است و گاهى بعنايت و مجاز بشارت در مورد انذار استعمال مىشود مانند آيه شريفه
فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ
« 3 » و بشارت و انذار از وظائف مهمّه انبياء و پيغمبران الهى است چنانچه در آيه شريفه ميفرمايد
رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ
« 4 » ( فرستاديم پيغمبران را در حالى كه بشارت به ثواب و انذار از عقاب مينمودند ) و خطاب برسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ميفرمايد
إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً
« 5 » ( ما ترا فرستاديم در حالى كه گواه بر اعمال مردم و بشارت دهنده و بيم كنندهاى ) و در اين آيه تنها انذار را ذكر فرمود زيرا ادخل در زجر و منع است و كسى كه
هامش
( 1 ) . سوره حج آيه 25
( 2 ) . سوره آل عمران آيه 37
( 3 ) . سوره آل عمران آيه 20
( 4 ) . سوره نساء آيه 163
( 5 ) . سوره احزاب آيه 44