خدم اللَّه عمره »
( كسى كه حاجتى از برادر دينى خود برآورد گويا تمام عمرش خدمت خدا را نموده ) و از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده « 1 » كه فرمود
« من مشى فى حاجة اخيه المسلم اظلّه اللَّه تعالى بخمسة و سبعين الف ملك و لم يرفع قدما الّا كتب اللَّه له حسنة و حطّ عنه بها سيئة و يرفع له بها درجة فاذا فرغ من حاجته كتب اللَّه له اجر حاج و معتمر »
( هر كه راه رود براى انجام حاجت برادر مسلمانش خداوند تعالى به هفتاد و پنج هزار ملك او را سايه اندازد و قدمى برندارد مگر اينكه خداوند حسنهء براى او بنويسد و سيئهء از او محو كند و درجهء براى او بالا برد ، پس هر گاه از حاجت او فارغ شود خداوند ثواب و اجر حج كننده و عمره بجا آورنده براى او بنويسد ) و از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده « 2 » كه فرمود
« من قضى لاخيه المؤمن حاجة قضى اللَّه له يوم القيمة مائة الف حاجة اوّلها الجنّة و من ذلك ان يدخل قراباته و معاريفه و اخوانه الجنّة بعد ان لا يكونوا نصّابا )
هر كه حاجت برادر مؤمنش برآورد خداوند صد هزار حاجت او را در قيامت برآورد كه اول آنها بهشت است و از آن جمله اينست كه خويشان و آشنايان و برادرانش را داخل بهشت مىكند به شرط اينكه ناصبى نباشند ) و غير اينها از اخبار ديگر 4 - انفاق جاه : چنانچه اين معنى نيز از تفسير قمى و جواهر الثمين نقل شده و مراد از جاه منزلت داشتن در قلوب است كه بايد از وجهه و منزلت خود براى ارشاد و هدايت و امر معروف و نهى از منكر و انجام دادن حوائج برادران دينى و رفع گرفتاريهاى آنان استفاده نمايد و تحصيل جاه اگر براى اين منظور باشد بسيار نيكو و ممدوح است و اگر براى حبّ جاه و زورگويى و آزار زيردستان باشد از بدترين اخلاق زشت بشمار ميرود و سر همه خطاها مىباشد .
هامش
( 1 ) جامع السعادات
( 2 ) جامع السعادات