مگر در پنج چيز كه از سنّت رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است ، طعام دادن مهمان ، و تجهيز ميّت و تزويج باكره و اداء دين و توبه كردن از گناه ) 6 - به مقدار كفايت غذا باشد كه كمتر از مقدار كفايت ، نقص در مروت و بيشترش تضييع است 7 - با صورت باز و كلام نيكو اكرام از مهمان كند و از وى استقبال و مشايعت نمايد و در بهترين مكان او را جاى دهد 8 - كار و خدمت به او ارجاع نكند و سزاوار است براى مهمان كه امور زير را رعايت كند :
1 - دعوت را اجابت كند اگر چه راه دور و ضيافت مختصر باشد 2 - بين فقير و غنى در دعوت فرق نگذارد 3 - صوم روزه مستحبى مانع از اجابت نباشد بلكه اگر دعوت كننده و ميزبان را مطلع نكند ثواب يك سال روزه برايش نوشته شود 4 - اجابتش براى شهوت شكم نباشد بلكه براى اكرام مؤمن و قرب بسوى حق باشد 5 - مجالس مذمومه و محرّمه نرود از قبيل مجالسى كه ستمكاران و نابكاران تشكيل ميدهند و مجلسى كه در محل غصبى يا طعام شبههناك در آن باشد يا آلات لهو و لعب در آن نواخته شود يا هزل و بيهوده گويى و امثال اينها باشد بلكه مجلسى كه براى فخريه و مباهات تشكيل شود 6 - صدر مجلس و مقابل درب زنها ننشيند بلكه هر كجا صاحب منزل معين كند بنشيند 7 - نظر بآوردن طعام نكند 8 - نه زود برود و نه صاحب منزل را منتظر گذارد بلكه بوقت برود
اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى ) — صفحة 232
مساهمون: السيد عبد الحسين الطيب
ص٢٣٢