يا مختص بحلال است بىمورد است زيرا حرام نعمت محسوب نميشود بلكه بلاء و نقمت است اگر چه صاحبش نعمت توهم نمايد چنانچه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در خطبه حجة الوداع فرمود
« الا انّ روح الامين نفث فى روعى انّه لا تموت نفس حتى تستكمل رزقها فاتقوا اللَّه و اجملوا فى الطلب و لا يحملنّكم استبطاء شيئى من الرزق ان تطلبوه بشيء من معصية اللَّه فانّ اللَّه تعالى قسّم الرزق بين خلقه حلالا و لم يقسمها حراما فمن اتقى اللَّه و صبر اتى رزقه من حلّه و من هتك حجاب اللَّه عزّ و جل و اخذه من غير حلّه قصّ به من رزقه الحلال و حوسب عليه »
( آگاه باشيد كه روح الامين در قلب من الهام نمود كه صاحب روحى نميرد جز اينكه روزيش كاملا به او برسد ، پس خدا را نگاه داريد و در طلب روزى اجمال كنيد « از راه صحيح و نيكو تحصيل روزى نمائيد » و واندارد شما را دير رسيدن چيزى از روزى به اينكه از راه معصيت خدا طلب روزى نمائيد ، زيرا كه خداى متعال روزى را بطور حلال بين بندهگانش قسمت فرموده و روزى حرام به آنها قسمت نفرموده پس كسى كه خدا را نگاه دارد « تقوى پيشه كند و صبر نمايد روزى او از طريق حلال ميرسد و كسى كه پردهدرى كند و از غير حلال روزى اخذ نمايد ، قسمت حلال او چيده و بريده شود و مورد محاسبه و بازپرسى قرار گيرد ) و دليل بر اعمّ بودن روزى نسبت بجميع نعم خبريست كه ابن بابويه و عيّاشى و صاحب مجمع البيان از حضرت صادق عليه السّلام در تفسير آيه مباركه نقل كرده كه فرمود
« ممّا علّمناهم يبثّون »
( از آنچه خدا به آنان تعليم نموده منتشر ميسازند ) و ابن بابويه ره اين جمله را زياد نموده
« و ما علّمناهم من القرآن يتلون »
( از آنچه از قرآن فرا گرفتهاند تلاوت ميكنند ) و كلام در تفسير و بيان اين آيه در چند مقام واقع مىشود :
اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى ) — صفحة 211
مساهمون: السيد عبد الحسين الطيب
ص٢١١