تسبيحات اربعه گويند براى اينكه همه اينها تنزيه حضرت حق تبارك و تعالى است از عيوب و نواقص ، و در فضيلت و ثواب تسبيحات اربعه اخبار بسيارى وارد شده كه مضامين آنها اينست كه براى گوينده اين تسبيحات قصرى است در بهشت از ياقوت قرمز كه از داخلش بيرون پيدا و از بيرونش داخل نمايان ، و اين تسبيحات نفقه ملائكه است كه مشغول ببناى آن قصر در بهشت ميباشند و يك خشت آن قصر از طلا و خشت ديگر آن از نقره ، و هر كه در صبح و شام اين تسبيحات را بگويد براى هر تسبيحى ده درخت كه داراى انواع فاكهه است در بهشت براى او غرس شود ، و اين تسبيحات سيّد تسابيح ميباشند ، و كسى كه بگويد سبحان اللَّه با او تسبيح ميكنند آنچه دون عرش است ، و كسى كه بگويد الحمد للَّه نعم اخرويه او بنعم دنيويه او وصل ميگردد و مجموع اين اخبار در لآلى باب 7 ص 372 تشهّد : عبارت از گفتن « اشهد ان لا إله الا اللَّه وحده لا شريك له و اشهد انّ محمّدا عبده و رسوله » مىباشد و در بيان و توضيح آن در چند مقام بحث مىشود :
( مقام اول در معنى تشهد )
اشهد مأخوذ از شهود بمعنى حضور مقابل غياب است و از اينجهت گفته مىشود « الشاهد يرى ما لا يرى الغائب » و شهادت از دو جهت به اعلم و يقين تفاوت دارد ، يكى آنكه شهادت بايد از روى مقدّمات حسّيه باشد ولى علم و يقين اعم است از اينكه بواسطه مقدّمات حسّيه حاصل گردد يا بواسطه مقدمات عقليه و از روى برهان و دليل پيدا شود مثلا كسى كه رؤيت هلال ننموده ولى نزد او ثابت شده ميتواند بگويد علم و يقين دارم ولى نميتواند شهادت دهد ديگر آنكه در شهادت از دو امر خبر داده مىشود يكى آنكه مورد شهادت