و ايمان بانبياء و اوصياء چه براى كسانى كه درك حضور آنها را نموده و چه نسبت به كسانى كه درك حضور ننمودهاند زيرا آن چيزى كه متعلّق ايمان است كه عبارت از نبوت و وحى باشد از نظر پنهان است ، بلى كسانى كه درك حضور ننموده و معجزات و اخلاق آنان را مشاهده ننمودهاند و از طريق آثار ايمان آوردهاند از اينجهت نيز ايمان بغيب محسوب مىشود ، و مانند ايمان بملائكه و ايمان بقيامت و معاد و ايمان به حضرت بقيّة اللَّه در دوره غيبت و بالجمله ايمان بغيب ايمان بجميع عقايد حقّه را شامل ميگردد و امّا اخبارى كه ايمان بغيب را ايمان بوجود حضرت مهدى عجّل اللَّه تعالى فرجه در دوره غيبت تفسير كرده مانند حديثى كه در تفسير برهان از صدوق از حضرت صادق عليه السّلام روايت فرموده
« من آمن ( و فى بعض النسخ ) من اقرّ بقيام القائم انّه الحقّ »
( مراد از
« الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ »
كسانى هستند كه ايمان بياورند و اقرار كنند به اينكه قيام حضرت قائم حق و درست است ) و حديثى كه نيز در برهان از ابن بابويه از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود
« و الغيب هو الحجة الغائب و شاهد ذلك قوله تعالى و يقولون لو لا انزل عليه آية فقل انّما الغيب للَّه فانتظروا انى معكم من المنتظرين » « 1 »
و حديثى كه از جابر از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت شده « 2 » كه بعد از ذكر ائمه اثنى عشر تا حضرت مهدى عليه السّلام ميفرمايد
« طوبى للصابرين فى غيبته طوبى للمقيمين على محبّته اولئك من وصفهم اللَّه فى كتابه فقال الّذين يؤمنون بالغيب »
الحديث ( خوشا به حال كسانى كه در زمان غيبت حضرت مهدى عليه السّلام صبر ميكنند ، خوشا به حال كسانى كه بر دوستى او ايستادگى مينمايند ، اينان كسانى هستند كه خداوند در قرآن توصيف نموده و فرموده
« الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ »
) و غير اينها از اخبار ديگر از قبيل بيان مصداق است و منافاتى با عموم ندارد و وجه اختصاص بذكر ممكن
هامش
( 1 ) . سوره يونس آيه 31
( 2 ) . در برهان از ابن بابويه