از چيزهايى است كه موجب ازدياد مرض يا طول آن و يا صعوبت علاج و يا مورث هلاكت شود ، و هكذا و تقواى در دين ، اجتناب از اموريست كه موجب زوال دين يا ضعف دين و سبب عقوبت و عذاب دنيا و آخرت انسان و يا محروم شدن از فيوضات و درجات آخرتى گردد و آن داراى درجات و مراتبى است :
مرتبه اول اجتناب از عقائد باطله كفر ، شرك ، عناد ، نفاق و انكار ضرورى دين و مذهب است كه هر كدام از اينها موجب خلود در آتش و زوال قابليت از شمول رحمت و مغفرت و شفاعت ميگردد و اكثر مردم دنيا از همين مرتبه اول تقوى خالى و عارى هستند زيرا بنصّ قرآن غير دين اسلام دينى مورد قبول خداوند تبارك و تعالى نيست
وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ
« 1 » و بنصّ خبر متواتر و قطعى كه از رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت شده فرقه ناجيه از فرق اسلام پيروان اهل بيت عصمت و عترت آن حضرت يعنى شيعه اثنا عشريه ميباشند و در ميان اينها نيز بعضى عقائد باطله از قبيل شيخىگرى و صوفيگرى و امثال اينها پيدا مىشود و آنهايى كه از اين آلودگيها بركنارند بسا منكر بعضى از ضروريات مانند نماز و روزه و خمس و زكات و حج و حرمت ربا و حرمت برخى از معاملات و نظير اينها ميگردند و بالجمله افراد مؤمن كم پيدا ميشوند مرتبه دوم : اجتناب از گناههايى كه بنصّ اخبار ، مرتكب آنها بىايمان از دنيا مىرود مانند ترك نماز و تضييع و استخفاف به آن و ترك زكات و ترك حج و ترك امر بمعروف و نهى از منكر و اعراض از علماء و غير اينها مرتبه سوم : اجتناب از مطلق معاصى كبيره و اصرار بر صغيره و منافيات مروت است و اين مرتبه محقق عدالت شرعى است و ارتكاب اينها موجب فسق و نقض عدالت و استحقاق عذاب و عقوبت ميگردد مرتبه چهارم : اجتناب از معاصى صغيره
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران آيه 79