بعض كلمات را نتواند بيان كند حكمش اين است كه حروف معجم بر او عرضه شود سپس بآنمقدار از حروف معجم كه نتواند بيان كند ديه داده شود ، و بتحقيق حديث نمود مرا پدرم از جدّش از امير المؤمنين عليه السّلام درباره حروف الف باء كه الف اشاره بآلاء و نعم الهى و باء اشاره ببهجت و حسن خدا و تاء به تمام و كامل شدن امر الهى بوسيله قائم آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ثاء ثواب دادن خدا بهشت را بمؤمنان براى كارهاى شايسته ايشان و جيم بجمال خدا و حاء بحلم و بردبارى خدا نسبت بگناه كاران و خاء بپنهان شدن و از بين رفتن ذكر و آوازه اهل معاصى نزد خداى عزّ و جل و اشاره بخبير بودن خداست و دال اشاره بدين خداست آن دينى كه براى بندگانش پسنديده و ذال از اسم ذى الجلال و الاكرام و راء از رؤوف و رحيم و زاء اشاره بزلزلههاى روز قيامت است و سين سناء و نور الهى و شين اشاره بمشيّت و اراده مطلقه حق است و اينكه اراده نميكنند مردم مگر آنچه خدا بخواهد و صاد از اسم صادق الوعد و ضاد اشاره بضلالت و گمراهى كسانى است كه مخالفت كنند محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و آل او را ، و طاء يعنى طوبى للمؤمنين « خوشا به حال مؤمنين » و ظاء اشاره به ظن و گمان خوب مؤمنين به خدا و ظن بد كافرين به اوست و عين از اسم عالم ، و غين از اسم غنى است كه مطلقا نياز و حاجت بر او روا نيست ، و فاء از اسم فالق الحب و النوى « شكافنده دانه و هسته » و اشاره بفوجى از افواج اهل آتش است ، و قاف اشاره به قرآن است كه بر خداست جمع آن و خواندن آن ، و كاف از اسم كافى ، و لام اشاره بلغو و بيهوده بودن افتراء و دروغ كافرين بر خداست و ميم از اسم ملك روز جزاست روزى كه مالكى غير از او نيست و خداى عزّ و جل ميفرمايد پادشاهى در اين روز براى كيست ؟ سپس ارواح پيغمبران و فرستادهگان و حجّتهاى خدا ميگويند براى خداى يگانه قهّار است پس خداى بزرگ گويد امروز هر كسى جزا داده مىشود به آنچه كسب كرده و ستمى در اين روز به كسى نميشود بدرستى كه خدا به زودى حساب كننده است ، و نون نوال و عطاء بمؤمنين و نكال و عذاب او نسبت
اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى ) — صفحة 123
مساهمون: السيد عبد الحسين الطيب
ص١٢٣