جلد هفتم
تقديمنامه
ياد باد آن روزگاران
دلسوخته ما پروانهء ناپرواى رخت بود
كلامت بر جان مىنشست و چشمها به لبهاى شكرخايت دوخته بود .
تو به ما مهر مىورزيدى و ما به جان مشتاق تو بوديم .
سرخوش آمدى و آرام رفتى و در سوگت خون از مژهها پاليد .
تقديم به امام فقيد
سلاله پاك زهرا ( س )
خمينى كبير
سيد محمد موسوى