به مشام برسد ، درحالىكه اگر اين سوراخ در بالاى بينى بود ، نه بيمارىاى از آن به زير مىآمد و نه بويى را حس مىكرد .
امام صادق عليه السّلام : خداوند - تبارك و تعالى - در سوراخهاى بينى ، آب ( مخاط ) قرار داد تا به كمك آن ، نفس ، بالا و پايين برود و شخص ، بوى خوش را از بد ، بازشناسد .
امام صادق عليه السّلام : خداوند عزّ و جل بينى را سرد و مخاطى قرار داد تا هيچ دردى را در سر ، فرومگذارد ، مگر اينكه بيرونش آورد ؛ و اگر اين نبود ، مغز سنگين ، مىشد و كرم مىافتاد .
اشاره به حكمت نهفته در حنجره
امام صادق عليه السّلام - خطاب به مفضّل بن عمر - : اى مفضّل ! در صدا و كلام فراهم بودن ابزارهاى آن در انسان ، فراوان انديش كن . حنجره ، همانند لولهاى براى بيرون آمدن صداست و زبان ، لبها و دندانها ، براى شكل گرفتن حروف و آواها . مگر نمىبينى هركس دندانهايش بيفتد ، نمىتواند « سين » را درست ادا كند و هركس داراى لب نباشد ، نمىتواند « فاء » را درست بگويد و هركس زبانش سنگين باشد نمىتواند « راء » را به فصاحت ، ادا كند ؟
همانندترين چيز به اين پديده ، يك سر سرناى بزرگ است . حنجره به نى آن مىماند . ريه ، همانند آن انبانى است كه دميدن را انجام مىدهد تا هوا به نى درآيد ، اندامهايى هم كه بر ريه فشار وارد مىآورند تا صدا [ از حنجره ] بيرون آيد ، همانند آن انگشتهايى است كه انبان را مىفشرد تا هوا در نى درآيد و لبها و دندانهايى هم كه صدا را به حروف و آواها بدل كنند ، به انگشتهايى مىمانند كه در دهانهى نى حركت مىكنند تا از ناى نى ، آهنگ بسازند . البته ، هرچند در دلالت و تعريف ، مخرج صدا را به اين سرنا تشبيه كنند ، امّا در حقيقت ، اين سرناست كه بايد به مخرج صدا تشبيه شود .
اكنون تو را از آوايى كه براى ساخت كلام و ايجاد حروف در اندامها