در تركهاى ساده و موقت چرب كردن ترك با روغنهائى مانند روغن بادام يا كوهان شتر يا روغن بز يا پيه گاو سبب بهبود ترك خواهد شد امّا گاه تركها كهنه و سخت علاج مىشوند كه اگر در پاشنه يا در دستها باشد به شرط آنكه ترك اكزمائى نباشد بايد گوگرد سفيد و نمك طعام را بكوبند در آب داغ ريخته و روزى دوبار محلول را گرم كنند و پا را گرماگرم در آن بگذارند و قدرى نگهدارند تا پا خوب گرم و نرم شود و پس از بيرون آوردن از محلول فوق با روغنى مناسب چرب كنند و اگر ترك در لبها باشد بايد اولا از خوردن غذاهاى گرم و خشك و ادويه و رفتن در زير آفتاب گرم و هواى گرم و خشك پرهيز كنند ضمنا روزى چند بار به شقاق لعاب اسفرزه بزنند و با روغن شقاق كه به شرح زير درست مىشود شقاق را روزى چند بار چرب نمايند و اگر شقاق در مقعد باشد باز به همين طريق قابل مداوا مىباشد با توجه باينكه صاحبان شقاق مقعد بايد مزاج نرمى داشته باشند و مبتلا به يبوست نباشند .
طرز درست كردن مرهم شقاق
روغن بادام شيرين ( 250 گرم ) ، موم زرد ( 50 گرم ) ، جفت ( 50 گرم ) ، ابتدا جفت را بكوبند خوب پودر شود سپس موم و روغن بادام را در ظرفى ريخته بالاى آتش گذارند تا موم ذوب شده و در روغن بادام حل شود قبل از آنكه موم و روغن بسته شوند پودر الك شده جفت را بتدريج و كمكم در روغن داغ ريخته و بهم زنند تا خوب مخلوط شود ( اگر يك دفعه پودر جفت را در روغن بريزند كف مىكند و روغن بالا مىآيد و از ظرف بيرون مىريزد ) پس از خوب بهم خوردن روغن و موم و جفت قدرى صبر كنند مقدارى كه روغن بسته شد در حال نيمه بسته آن را از بالاى آتش بردارند و باز مقدارى بهم زنند كه جفت تهنشين نشود و در روغن بطور يكنواخت پراكنده بماند پس از سرد شدن آن را در ظرف سربستهاى نگهدارى كنند . اين روغن در مداواى شقاقها اثر قابل توجهى دارد مشروط بر آنكه روغن بادام به كار رفته خالص و مطمئن باشد .
يكى ديگر از داروهاى مفيد براى شقاقهاى كهنه : كتيراى گون ، ريشه بسفايج ، كندر و سقز درخت بنه كه به سقز تلخ موسوم است بطور مساوى گرفته پودر كنند و با روغن كرچك مخلوط كنند و بر شقاق بمالند و ادامه دهند و ساير دستورات را هم تا بهبودى كامل رعايت كنند .
براى بهبود شقاق لاى انگشتان دست يا پا كه بهبودى آنها قدرى به طول مىانجامد بايد بسفايج ( ريشه يا ريزم گياه سرخس ) را پودر كرده به شقاق بپاشند سپس با يكى از روغنهاى ذكر شده فوق چرب نمايند و در بين انگشتان پارچه يا پنبهاى را گلوله كرده بگذارند تا انگشتان از هم باز بمانند و هواى كافى به زخم يا شقاق برسد .