8 . سرون « 1 » :
در مجلس اين باد از چهار عدد دهل استفاده مىشود كه يكى بزرگ است و سهتاى ديگر كىسل ، اين باد نيز صاف و بىخطر است و اگر كسى در مجلس آن خطا كند ، بابا و ماما جريمهاش مىكنند ، اغلب منحرفين جنسى به اين باد مبتلا مىشوند ، در مجلس اين باد فقط مردان مىرقصند ، اين باد صحرايى است و بيشتر در عربستان ، يمن و شيخنشينها وجود دارد ، در مجلس اين باد سوچكى دود مىكنند ، اين باد خيلى زود به وسيله بابا و ماما زير مىشود ( از تن بيمار خارج مىشود ) . ولى گاهى هم اتفاق افتاده است ، كه مدتى زير كردنش طول كشيده است ( همان : 20 ) .
9 . حبن « 2 » :
در مجلس آن مشكى را پرباد مىكنند و دهانهء مشك را طورى مىبندند و به دهان گذاشته مىدمند كه صداى زيرى از آن خارج مىشود . كسى كه به اين باد مبتلا شد ، دچار طپش قلب شديدى مىشود و سرش درد مىگيرد و گاهى هم كمى بدنش مىخارد ( همان : 21 ) .
0 1 .
بلو تنىيلو « 3 » :
بادى است ، بلوچى كه در چابهار و دشتيارى فراوان ديده شده است ، رنگ بيمار به علت ابتلاى به اين باد زرد مىشود و حالش به وخامت مىگرايد و اگر بيمار را زود به بابا و ماما نرسانند ، تلف مىشود . دست و پاى بيمار و تمام بدنش درد مىگيرد و شروع به لرزيدن مىكند . اين باد صحرايى است و اغلب دشتنشينان به آن مبتلا مىگردند ( همانجا ) .
11 . سودن « 4 » :
ابتدا بيمار غش مىكند و بىحال مىافتد و دست و پايش فلج مىشود و قدرت خوردن و آشاميدن را از دست مىدهد ، اين باد از مريض خود مىخواهد كه موش بگيرد و بخورد ، ولى بابا و ماما به او اجازهء اين كار را نمىدهند ( همان : 22 ) .
12 . شرحه « 5 » :
وقتى اين باد وارد تن بيمار شد ، حس بويايى خود را از دست مىدهد و از غذا خوردن بازمىماند ( همانجا ) .
اهل هوا
بادهاى رايج در حوزهء هرمزگان اندكى متفاوت و اسامى آنها به شرح زير است :
1 . زار كه جز عدهء معدودى همه كافرند و همه را باد سرخ مىگويند .
2 . نوبان
3 . مشايخ
4 . بادجن
هامش
( 1 ) .sarvan( 2 ) .hobban( 3 ) .bellu / teniyelu( 4 ) .sudan( 5 ) .s ? arhe