زمين
: بر جاى مانده ، زمينگير ( مقدّمة / 216 )
الزناء
: حاقن بول و غايط ( قانون / ج 1 / 55 )
الزناق
: آن كه بر دهن كنند ( البلغة / 137 )
الزنجار
: ژنگار ( المرقاة / 50 )
الزند
: استخوان ارش ( قانون / ج 1 / 522 ) ، بند دست ( المرقاة / 13 ) ، سر رش ( السّامى / 195 ) ، سر ارش ( البلغة / 36 ) ، سر ساق دست ( تكملة / 276 )
الزنود
: استخوانهاى ارش ( قانون / ج 1 / 502 )
الزور
: زبر سينه ( المرقاة / 14 ) ، زور سينه ( السّامى / 258 ) ، زير سينه ( تكملة / 277 )
الزول
: عورت مردم ( قانون / ج 3 / 1437 )
الزهيد
: كمخورش ( تكملة / 275 )
الزياد
: لويشه ( المرقاة / 52 )
الزيار
: لويشه پيچ ( البلغة / 137 ) ، لويشه ، لبيشه ( مقدّمة / 316 )
س
السابياء
: آب كه با بچه بيرون آيد از رحم ( تكملة / 291 ) ، آن پوست كه بچه اندر او بود ( تكملة / 291 )
ساعد فعم و عيل
: رشى فربه ( السّامى / 195 )
الساعد و الذراع
: رش ( السّامى / 195 )
الساعد
: ارش دست ، جاى رفتن شير در پستان ، مغز در استخوان ( ملخّص / 40 ) ، ارش ، دستبند ، استخوان وارين ( مقدّمة / 188 ) ، رش دست ، راه و گذر مغز با استخوان ( تاج / 242 ) ، رگى كه در پستان شير از او جمع شود ( قانون / ج 1 / 471 ) ، ساعد دست ( قانون / ج 1 / 471 ) ، ارش ( البلغة / 36 )
ساعد
: جاى بازو ( دستور / 265 )
الساف
: كفتگى بونهاى ناخنان چن ريشهريشه ( تكملة / 312 )
السافلة
: دبر مردم ( ملخّص / 40 )