لا يقبض العسر بسطا من اكفّهم * سيّان ذلك : ان اثروا و ان عدموا « 1 »
نمىگيرد پريشانى گشادگى را از كفهاى ايشان مساوى است اين حال ايشان در حال صاحب خيرى و حال بىخيرى يعنى هميشه همت دارند .
من يعرف اللَّه يعرف أوّليّة ذا * فالدّين من بيت هذا ناله الأمم
كسى كه مىشناسد خداى را مىداند تقدّم مرتبهء اين مرد را و به درستى كه مردم رسيدند به دين و شرع از خانهء وى .
من جدّه دان فضل الأنبياء له * و فضل امّته دانت له الأمم « 2 »
اين كسى است كه خضوع مىكند فضيلت انبياء پيش فضيلت جدّ وى و فضيلت امّتها نزد فضيلت امّت او .
هامش
( 1 ) . دو بيت در متن عربى افزون است :أيّ الخلائق ليست في رقابهم * لأوّليّة هذا أوله نعم
ما قال لا قطّ إلّا في تشهّده * لولا التّشهّد كانت لاؤه نعم( 2 ) . « ديوان فرزدق » ص 511 - 513