واجب است بنا بر اين اصل كه واجب دانيد عصمت امرا و قضاة را يا بيرون رويد از اجماع و عمل به آن نكنيد .
پس شيخ - ادام اللَّه عزّه - به او گفت كه سكوتى كه اول كردى بهتر بود از اين كلامت و من گمان نداشتم كه پوشيده باشد بر تو خطا در اين فصل ، يا بدارى نفس خود را بر اين كلام با علم به ضعف و سستى آن از روى عناد ، از براى آنكه نيست اجماع در آن چيز كه ذكر كردى تو بلكه اجماع در ضد آن است ، از براى آنكه امت اتفاق دارند بر اينكه قاضى كه غير امام باشد محتاج است به قاضى كه امام است و امير از جانب امام عليه السّلام محتاج است به اميرى كه او امام است و اين ساقط مىكند چيزى را كه دست زدهاى به آن ، مگر اينكه اشاره كرده باشى به امير و قاضى به سوى نفس امام ، پس امام چنان كه تو وصف كردى غير محتاج است به قاضى كه مقدّم به او باشد و يا به اميرى ديگر مقدّم به روى ، و به درستى كه امام مستغنى است از امام ديگر به سبب عصمت و كمال وى ، پس كدام است مواضع الزام و بحث تو بر ما ، پس او ديگر حرفى نگفت .
الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — صفحة 58
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٥٨