كس را و اسير كرديم هفتاد كس را و بود آنكه اسير كرده بود عباس عمّ پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله را مردى كوتاه بالا از انصار . پس من رسيدم به عباس پس بينداخت عباس بر من عمامه خود را عليه السّلام از براى آنكه برندارد انصارى آن عمامه را و عباس مىخواست كه من اسيركننده او باشم و آورده شد عباس به سوى رسول صلّى اللَّه عليه و آله . پس گفت آن انصارى كه يا رسول اللَّه آوردم عم تو عباس را اسير كرده شده . پس گفت عباس كه دروغ گفتى اى انصارى اسير نكرد مرا مگر پسر برادر من على بن ابى طالب عليه السّلام . پس گفت انصارى كه اى عباس من اسير كردم تو را .
پس گفت : و اللَّه ! يا رسول اللَّه ، اسير نكرد مرا مگر پسر برادر من . و البته گويا من معاينه مىديدم بىموئى پيش سر او را در ميان غبار كه ظاهر بود از براى من . پس گفت رسول صلّى اللَّه عليه و آله كه راست مىگويد عمّ من عباس آنكه او را اسير كرده و شبيهاى است خوب . پس گفت عباس يا رسول اللَّه به تحقيق شناختم پسر برادر خود را به علامت بىموئى پيش سر و خوبى روى او . پس رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله گفت : به درستى كه فرشتگانى كه اللَّه تعالى مدد من به ايشان مىكند بر صورت على بن ابى طالباند تا آنكه بوده باشد اين صورت فرشتگان مهيبتر در نظر دشمنان و دل ايشان . پس گفت : اى رسول صلّى اللَّه عليه و آله ، اين است عمامه من بر سر على بن ابى طالب امر فرماى كه به من بدهد . گفت رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله اگر خداى تعالى بداند خير و خوبى را در تو به درستى كه عوض مىدهد به تو نيكوترين عوضى .
شيخ - ايّده اللَّه - مىفرمايد : آيا نمىبينيد كه اين حديث تقويت مىكند آن معنى را كه از پيش گذشت و تأكيد مىكند اين معنى را كه امير المؤمنين عليه السّلام شجاعتر از همهء خلايق بوده و اين را كه رسيده است آن حضرت عليه السّلام به جايى از هيبت و ترس دشمنان از او عليه السّلام كه اللَّه تعالى ملائكه را به صورت آن حضرت عليه السّلام گردانيده و به مدد پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرستاده تا اين صورت موجب زيادتى رعب و خوف شود در دلهاى مشركين و به درستى كه اين معنى حاصل نشده از براى بشرى نه پيش از آن حضرت و نه بعد از آن حضرت عليه السّلام .
الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — صفحة 538
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٥٣٨