به درستى كه على بن ابى طالب ولى اوست . پس بوده باشد از براى على بن ابى طالب نصرت دهندگان به راستى و دوستان . اينجا دعا كرد پيغمبر كه بار خدايا دوست دار هر كه دوست دارد على بن ابى طالب را و بوده باش از براى كسى كه دشمنى كند با على بن ابى طالب دشمنىكننده .
[ فرمايش هشدارآميز پيامبر ص به حسان ]
پس چون فارغ شد حسّان از اين شعر ، پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله به او ، گفت : اى حسّان ! هميشه تو مدد يافته شده مىباشى به روح القدس مادام كه نصرت و يارى ما كنى به زبان خود .
شيخ - ايّده اللَّه - مىفرمايد : اگر نه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله قصد نمود به لفظ مولى كه در آن روز فرموده آن لفظ را معنى امامت را هر آينه ثنا و ستايش نمىكرد حسان را به اينكه از زبان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله گفت راضى شدم از براى تو بعد از خود امامت و هدايت خلايق را چنان كه در معنى شعر مذكور شد . بلكه البته پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله انكار آن مىنمود و دور مىكرد آن را . زيرا بر اين تقدير حسان قصد پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله را درست نفهميده بود و مخالف قصد پيغمبر به نظم آورده بود .
و از آن جمله ، قول قيس بن سعد بن عباده رحمه اللَّه است در وقتى كه متوجه صفّين بوده در قصيده « لاميّه » خود كه اول آن قصيده اين است :
قلت لمّا طغى العدوّ علينا * حسبنا ربّنا و نعم الوكيل
حسبنا ربّنا الّذى فتح البص * رة بالأمس و الحديث يطول
؛ يعنى گفتم وقتى كه ستم كردند دشمنان به ما كه بس است ما را پروردگار ما و خوب وكيلى است او پس ما را پروردگار ما آنچنان پروردگارى كه فتح كرده بصره را در ديروز و سخن دراز است و در اين قصيده اشعار بسيار است تا اين بيت :
و علىّ امامنا و امام * لسوانا أتى به التّنزيل
يوم قال النّبىّ : من كنت مولا * ه فهذا خطب جليل
انّما قاله النّبىّ على الأم * ة حتم ما فيه قال و قيل « 1 »
هامش
( 1 ) « تذكرة الخواص ابن جوزى » ص 33 .