فصل 91 [ اشعار على ع كه دلالت دارد بر وجود مذهب شيعه در زمان پيامبر ص ]
شنيدم از شيخ - ادام اللَّه عزّه - كه مىگفت : از جملهء چيزهائى كه گواهى مىدهد از براى امامت امير المؤمنين عليه السّلام و تقويت مىكند قول كسى را كه مىگويد در صدر اول ، مذهب شيعه ( صدر اول زمان صحابه را مىگويند ) بوده است شعر امير المؤمنين عليه السّلام در صفّين كه اتّفاق كردهاند بر نقل آن موافق و مخالف و آن شعر را آن حضرت در مقام رجز از براى مبارزت فرمود :
انا علىّ صاحب الصمصامه * و صاحب الحوض لدى القيامه
أخو النّبىّ اللَّه ذى العلامه * قد قال اذ عمّمنى العمامه
انت أخى و معدن الكرامه * و من له من بعدى الامامه
« 1 » ؛ يعنى من علىام صاحب شمشير برنده كه كج نشود و صاحب حوض كوثر در قيامت برادر پيغمبر خدا كه صاحب نشانهء پيغمبرى است كه گفت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله وقتى كه بر سر من نهاد عمامهء خود را كه تو برادر منى و معدن كرامتى و آن كس كه از براى او حاصل است بعد از من امامت .
شيخ - ايّده اللَّه - مىفرمايد كه اين شعر با آنكه دلالت مىكند بر آنچه از پيش گذشت ، دلالت مىكند بر اينكه امير المؤمنين عليه السّلام ذكر فرموده نص پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله را در شأن خود و احتجاج نموده به آن بر امامت خود .
و به تحقيق اين معنى باطل مىسازد سخن طايفهء ناصبه را كه مىگويند امير المؤمنين عليه السّلام در هيچ مقامى از مقامات خود دعوى نكرد نص رسول صلّى اللَّه عليه و آله را در باب خود .
شيخ - ايّده اللَّه - گفته است و از جمله آنچه دلالت مىكند بر اينكه مذهب شيعه در صدر اوّل بوده آن چيزى است كه از پيش گذشت از اشعارى كه مذكور شد از
هامش
( 1 ) « ديوان امام على عليه السّلام » ص 90 .