فصل 87 [ پاسخ شيخ مفيد به احاديث جعلى اهل سنت ]
[ دشمنى ابو نضرة با على ع ]
گفته است شيخ - ادام اللَّه عزّه - كه مىگوئيم در جواب اين طايفه . اما در حديث اول اينكه اين حديث را روايت كرده است ابو نضره و اين ابو نضره مشهور و معروف بوده است به عداوت امير المؤمنين . و چگونه قول چنين كسى در شأن امير المؤمنين عليه السّلام مسموع تواند بود ؟
و ما از اين معنى درگذريم به درستى كه ابو نضره در حديثى كه افترا كرده و روايت نموده معنى ذكر كرده است كه به آن معنى اصل عمدهء مخالفان در باب امامت برهم مىخورد و باطل مىشود .
و به تحقيق اگر آن معنى ثابت شود نفع آن به مذهب شيعه بسيار بسيار بيشتر است از ضرر مقدم بودن ايمان ابو بكر . و ظاهرا ابو نضره در وقت افتراى اين حديث عاقل شده و اصل عمدهء مذهب خود را در امامت باطل كرده است . و آن معنى كه گفتيم آن است كه در حديث ابو نضره مندرج است كه امير المؤمنين عليه السّلام و زبير تأخير كردند از بيعت ابو بكر . و سبب اين تأخير كراهيّت ايشان بود از بيعت او .
زيرا همين حديث مذكور شده كه ابو بكر بعد از ملاقات با ايشان از روى حجت گفت كه تأخير كرديد از بيعت من و حال آنكه من پيش از شما مسلمان شدم يعنى بنا بر سبقت اسلام من اولى بودم به امامت از شما و گنجايش نداشت كراهت و تأخير شما از بيعت من .
و آن عمدهء مخالفان در مسألهء امامت كه مذكور شد آن است كه مىگويند همگى امت اجماع كردند بر امامت ابو بكر حتى آنكه امير المؤمنين عليه السّلام از روى طوع و رغبت با او بيعت كرد . و امامت ابو بكر به مذهب ايشان از روى همين اجماع ثابت مىشود ؛ زيرا خود معترفاند كه نصّى از رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله در باب امامت ابو بكر واقع نشده .