امير المؤمنين بعد از وفات رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله با آن حضرت خواهد بود و امت تسليم خواهند كرد حق آن حضرت را به او عليه السّلام ، تا اطمينان خاطر به هم رساند و تسلى شود . يا آنكه امت غلبه و قهر نموده غصب نموده خواهند كرد حق آن حضرت را تا اينكه استدعا كند از رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله كه وصيت كند به امت در اكرام و اعظام آن حضرت عليه السّلام .
و به تحقيق عباس شك نداشت از اينكه امير المؤمنين عليه السّلام مستحق امر امامت است و دليل بر اين معنى كه گفتيم آن است كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله بعد از سؤال عباس فرمود كه « مظلومانيد و شما مقهورانيد » . و اگر نه سؤال عباس از حصول مراد و بر آمدن مقصود باشد جوابى كه حضرت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرموده بىمعنى خواهد بود و به سؤال ربط نخواهد داشت ؛ زيرا به كسى گفتن كه به تو قهر خواهند كرد و تو مظلوم خواهى بود وقتى معقول است كه او را حقى باشد و جماعتى براو ظلم كنند و نگذارند كه او به حق خود برسد . و اين خود معلوم است كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله منزّه است از صفات نقص و گفتن جوابى كه اصلا مطابق سؤال نباشد .
و ما نظيرى از براى اين سخن بگوئيم كه ظاهر شود و روشن گردد آنچه ما مىگوئيم و آن نظير آن است كه بگويد مردى به پدر خود با آنكه جزم مىداند كه ميراث پدر به او مىرسد و هيچ كس از مردمان را با او شركت نيست اين قول را ، كه آيا پدر گمان دارى بعد از وفات تو تركهء تو به من رسد يا آنكه به تصرف غير من در آيد ؟ و آيا آنچه من سزاوارم از تركهء تو بعد از وفات تو از براى من حاصل شود يا اينكه اقربا و خويشان غلبه نموده از دست من بيرون كنند ؟
پس پدر در جواب پسر آنچه به گمان او رسد بگويد و اين خود معلوم است كه سؤال پسر از پدر از اين نمىباشد كه بعد از تو مستحق مال منم يا ديگرى .
و اين معنى نظير بسيار دارد و به درستى كه اصل جواب ما از مخالفين آن قدر واضح است كه احتياج به آوردن نظير نيست . و باللَّه التوفيق .
الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — صفحة 465
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٤٦٥