فصل 1 در بيان مناظرهء قاضى ابو بكر احمد بن سيّار با شيخ مفيد ره در باب نصّ بر حضرت امير المؤمنين ع
نقل كرده است سيّد مرتضى علم الهدى رحمه اللَّه مصنّف اين كتاب ، كه شيخ ابو عبد اللَّه محمد بن محمد بن النعمان كه به « شيخ مفيد » شهرت يافته « 1 » و از فضلاى طايفهء اماميّه رحمه اللَّه است و قاضى ابو بكر كه از اهل سنّت است . روز وفات ابو عبد اللَّه محمد بن محمد بن طاهر الموسوى رحمه اللَّه « 2 » در منزل وى در بغداد ، حاضر شدند و در آن مجلس جمعى كثير « 3 » از اولاد امير المؤمنين عليه السّلام و اولاد عباس و جمعى از بزرگان تجّار و مسافران بودند .
پس جمعى پارهاى گفتگو در باب نصّ بر حضرت امير عليه السّلام كردند ، يعنى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله تصريح به امامت على عليه السّلام و اظهار آن كرده يا نه ؟ و شيخ جواب ايشان به آنچه مناسب مقام بود فرمود . بعد از آن قاضى به شيخ ، گفت : مرا خبر ده از حقيقت نصّ و از معنى لفظ نصّ .
[ نص بر امامت على عليه السلام و معانى نص ]
شيخ جواب فرمود كه نصّ ظاهر كردن و واضح نمودن است و از كلام عرب چند شاهد بر اين ، نقل نمود :
اول : آنكه عرب مىگويد : « فلان قد نصّ قلوصه » ( قلوص ) شترى را گويند كه
هامش
( 1 ) . شهرت ايشان به « مفيد » به علت بحث با يكى از علماى اهل سنّت ( على بن عيسى رمّانى معتزلى يا قاضى عبد الجبار معتزلى ) بوده است كه با پيروزى ايشان بر آن عالم سنّى ، اين لقب را از او دريافت كرده است . ر . ك : رياض العلماء 5 / 178
( 2 ) . محمد بن محمد بن طاهر از مشايخ روايت شيخ مفيد است و در امالى دو مورد از او روايت كرده است . « امالى شيخ مفيد » ص 39 و 42 .
( 3 ) . « بالغ بر صد نفر مىباشد » متن عربى ص 18 .