لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ
« 1 » ؛ يعنى هر كس از شما كه اميد رحمت خداى تعالى و ثواب روز جزا داشته باشد رسول اللَّه براى وى مقتداى خوبى است ( يعنى واجب است كه اقتدا به رسول اللَّه كند ) و فرموده است :
وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
« 2 » ؛ يعنى هر حكمى كه بياورد رسول براى شما اخذ كنيد آن را و عمل به آن كنيد و هر چه نهى كند شما را از آن باز ايستيد از آن و مكنيد آن را .
( غرض شيخ رحمه اللَّه از نقل اين دو آيه اين است كه خداى تعالى امر كرده است ما را به اتباع رسول صلّى اللَّه عليه و آله در همهء امور و آن حضرت قسمت ميراث چنان كرد . پس ما نيز عمل به آن مىكنيم ) و اما اجماع آل محمد عليهم السّلام ، پس به درستى كه اخبار متواتر شده است از ايشان به آنچه ذكر كرديم ( از اينكه دختر جميع مال را مىبرد و عم هيچ نمىبرد ) ( 30 ) و به تحقيق رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است :
« انّى مخلّف فيكم الثّقلين كتاب اللَّه و عترتى اهل بيتى و انّهما لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض . »
« 3 » ؛ يعنى من مىگذارم بعد از خود در ميان شما دو چيز ثقيل يكى كتاب خداى تعالى و ديگرى اهل بيت من و اين دو چيز هرگز از هم جدا نمىشوند و مخالفت يك ديگر نمىكنند تا وقتى كه باز گردند به حوض كوثر .
سائل گفت به چه دليل انكار مىكنى اين را كه قول خداى تعالى :
أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ
« 4 »
هامش
( 1 ) سوره احزاب ، آيه 21 .
( 2 ) سوره حشر ، آيه 7 .
( 3 ) « سنن ترمذى » 5 / 434 حديث 3813 ، « مسند احمد حنبل » 6 / 232 حديث 21068 با مختصر تفاوت .
( 4 ) سوره انفال ، آيه 75 .