تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — صفحة 315

مساهمون:

ص٣١٥
شنيدن غنا به دف و اشباه آن از لهوها و لعبها . و گمان مىكند كه سنت است در عرايس و ولائم . و داود بن على اصفهانى « 1 » گفته است كه جمع ميان دو خواهر در كنيز حلال است و جمع ميان مادر و دختر جايز است : پس قسمت كرده‌اند اين جماعت فجور را و هر منكرى را در ميان خود . و حلال گردانيده‌اند همه را و انكار نمىكنند بعضى از ايشان بر بعضى . با آنكه كتاب و سنت و اجماع ، شهادت مىدهند به ضلالت ايشان در اينها و با وجود اينها عظيم شمرده‌اند امر متعه را با آنكه قرآن و سنت و اجماع شاهدند بر تحليل آن . پس معلوم ما شد كه ايشان از اهل دين نيستند و ليكن تعصب دارند و عداوت با آل محمد عليهم السّلام . و چون اينها را نقل كردم عظيم شمرد صاحب مجلس اين را و انكار كرد و اظهار برائت كرد از معتقد خويش و آسان شد براو امر متعه و قول به اباحت آن .

[ بررسى آيات متعه ]

شيخ - ادام اللَّه عزّه - مىفرمايد من استدلال كردم به آيه‌اى كه در اول فصل مذكور شد بر تحليل متعه در مجلس شخصى كه رئيس زمان خود بود . پس اعتراض كرد بر من « ابو القاسم داركى » « 2 » به چه چيز انكار مىكنى اين را كه مراد به قول خداى تعالى هر كس را استمتاع كنيد به او مدهيد اجرت او را عقد دوام باشد و اشاره كرده باشد به استمتاع به سوى التذاذ نه نكاح متعه كه شما قائليد به آن ؟
هامش
( 1 ) ابو سليمان داود بن على بن خلف اصفهانى امام « مكتب ظاهرى » است . او در سال 202 در كوفه به دنيا آمد و در بغداد نشو و نما يافت و مكتب ظاهريه را بنياد نهاد . او تعصّب خاصى نسبت به شافعى داشت و دو كتاب در فضائل شافعى ، نگاشته است . داود اصفهانى در سال 270 ه . ق درگذشت . « وفيات الاعيان » 2 / 255 ، شرح حال 223 . ( 2 ) ابو القاسم عبد العزيز بن عبد اللَّه داركى حدود سال 300 هجرى قمرى به دنيا آمد . مدتى در نيشابور به تدريس فقه پرداخت سپس به شهر بغداد رفت . او از فقهاى معروف مذهب شافعى است و در سال 375 در بغداد درگذشت . « اللّباب في تهذيب الأسماء » 1 / 483 ، « تاريخ بغداد » 10 / 463 .