كافر مقتول نيز از اهل آتش است .
با آنكه قصهء ابن جرموز و معنىاى كه به سبب آن واجب شده است براى او آتش مشهور و معروف است پيش كسى كه مربوط باشد به اخبار . و خلافى در آن نيست ميان ناقلان سير و آثار . « 1 »
[ نقشه ابن جرموز براى قتل زبير ] - [ برخورد على ع با ابن جرموز ]
و آن اين است كه ابن جرموز در روز جمل در لشكر عايشه بود ميان گروهى از بنى سعد و كشت جماعتى را از اصحاب امير المؤمنين عليه السّلام و آخر چون ديد دائرهء فرار بر اصحاب جمل لاحق شد ، به احنف بن قيس پيوست و او به « لحلحاء » « 2 » در دو فرسخى بصره بود و كناره گرفته بود از قتال تا آنكه ظاهر شود براو كه كدام طرف غالب مىشوند تا ملحق شود به ايشان .
پس آمد مردى و آهسته به احنف ، گفت كه زبير در « وادى السّباع » « 3 » است و مىخواهد به مدينه رود و خوف دارد از مردم . احنف گفت كه من نمىگذارم زبير را برود اگر به « وادى السباع » باشد . و حال آنكه آمد و كشتند بعضى از مردم بعضى ديگر را و فتنه انداخت ميان ايشان بعد از آن خودش مىخواهد سالم به مدينه رود . قومى كه حاضر بودند دانستند كه او محفوظ مىشود از قتل زبير و بلند كردن وى آواز از براى اعلام ايشان است به اين .
پس برخاست ابن جرموز و با او دو كس بودند از بنى عوف بن سعد ، يكى « فضالة بن حابس » و ديگرى « جميع بن عمير » و سوار شدند بر اسبهاى خويش پس رسيدند به زبير ديدند كه سوار اسب است و مىرود .
ابن جرموز پيش رفت زبير تخويف كرد وى را ، ابن جرموز ترسيد آخر گفت به زبير كه چيز بدى نيست براى تو بلكه مىخواهم من رفيق و مصاحب تو باشم در اين راه . زبير امان داد او را و خاطر جمع شد از وى .
هامش
( 1 ) « أنساب الأشراف » 3 / 51 ، « تاريخ الطبرى » 5 / 277 ذيل حوادث سال 37 هجرى قمرى ، « الاصابة » 2 / 460 .
( 2 ) در متن عربى « جلحاء » ذكر شده كه ظاهرا همين درست است . ر . ك : « معجم البلدان » 2 / 150 .
( 3 ) « وادى السّباع » بين بصره و مكه واقع شده و از بصره پنج ميل فاصله دارد . « معجم البلدان » 5 / 343 .