و امير المؤمنين عليه السّلام فرموده است :
« أنا عبد اللَّه و اخو رسوله لم يقلها احد قبلى و لا يقولها احد بعدى الّا كذّاب مفتر صلّيت قبلهم سبع سنين »
« 1 » ؛ يعنى من بندهء خدايم و برادر رسول وى ، نگفته است اين كلام را احدى پيش از من و نخواهد گفت كسى بعد از من مگر دروغگوى اهل افتراء ، نماز كردم من هفت سال پيشتر از همه كس ، ( 30 ) و فرموده است :
« اللّهمّ انّى لا اقرّ لاحد من هذه الامّة عبدك قبلى »
« 2 » ؛ يعنى خدايا اقرار نمىكنم براى احدى از اين امت به اينكه بندگى تو كرده باشد پيش از من . ( 31 ) و فرموده است وقتى كه رسيد به او قولى از خوارج كه ناخوش داشته آن را در اثناء كلامى :
« ام يقولون إنّ عليّا يكذب أ فعلىّ من أكذب أعلى اللَّه ؟ فأنا اوّل من عبده أم على رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله فأنا أوّل من آمن به و صدّقه و نصره »
« 3 » ؛ يعنى يا مىگويند على دروغ مىگويد پس هر كه بگويد دروغ مىگويم من آيا بر خدا دروغ مىگويم و حال آنكه من اول كسيم كه عبادت او كرده است يا بر رسول وى و حال آنكه من اول كسيم كه ايمان به او آورده است و تصديق او كرده و نصرت وى داده .
( 32 ) و امام حسن عليه السّلام فرموده است صباح شبى كه امير المؤمنين عليه السّلام در آن شب رحلت كرده بود :
« لقد قبض في اللّيلة رجل ما سبقه الاوّلون به عمل و لا يدركه الآخرون »
« 4 » ؛ يعنى به تحقيق وفات كرد در اين شب مردى كه پيش نگرفتهاند بر او اوّلون در نيكوئى و نمىرسند به او آخرون .
هامش
( 1 ) « مستدرك الصحيحين » 3 / 111 .
( 2 ) ر . ك : « كنز العمّال هندى » 6 / 395 .
( 3 ) « نهج البلاغة ، ترجمه شهيدى » ص 54 ، خطبه 71 با مختصر تفاوت .
( 4 ) « مسند احمد حنبل » 1 / 328 حديث 1722 به جاى « عمل » ، « علم » ذكر شده .