كافرند ؛ زيرا قوّت بر استدلال دارند كه برسند به سبب آن به معارف ، پس چون رو گردانيدهاند از نظر در طرق تحصيل معارف مستحق اين شدهاند كه هميشه در آتش باشند .
و اما اينكه گفتى نيست كسى از شيعه كه نظر كرده باشد حق نظر مگر بيست كس يا نزديك به اين ، بر تقديرى كه راست گوئى اين را منع نمىكند از اينكه اكثر شيعه عارف باشند . از براى آنكه طرق معرفت نزديك است مىرسد به آن هر كس استعمال كند عقلش را در آن و اگر چه قدرت نداشته باشد بر تعبير از آن به عبارتى و مشكل باشد براو جدل و نبوده باشد از اهل تحقيق در نظر .
زيرا عدم حذاقت در جدل و احاطه علم به حدود آن و عدم معرفت به غوامض كلام و عدم اطلاع بر دقايق و لطايف قول در مسائل دليل نمىشود بر جهل آن كس به خداى عزّ و جلّ .
گفت به من به طول نمىكشانم كلام را با تو در اين باب حالا زيرا غرض من قول در غيبت است ، ليكن چون تو دست زدى به مذهب غريبى دوست داشتم واقف شوم بر آن و ان شاء اللَّه عود خواهم كرد به اين مسأله و گفتگوى در اين مذهب روز ديگر .
[ آيا امام زمان ع از دوستان خوف دارد ؟ ] - [ علت تقيه امام ع از دوستان و دشمنان ]
پس خبر ده مرا حالا هر گاه خوف نداشته از تو چرا ظاهر نمىشود بر تو تا اينكه بشناساند خود را به تو به مشاهده و بنمايد به تو معجزه و بيان كند براى تو بسيارى از مشكلات را و انس دهد تو را به نزديكى به خود و عظيم گرداند قدرت را به ميل خود به جانب تو مشرف سازد تو را به موضع و مكان خود هر گاه ايمن باشد از اينكه تو خبر دهى مردم را به آن و تحريص كنى براو و يقين داشته باشد كه دوست مىدارى او را در ظاهر و باطن ؟
جواب گفتم : اوّلا اينكه من نمىگويم كه امام مىداند جميع سراير را و پوشيده نيست براى او چيزى از ضماير تا اينكه بگوئى كه اعتراف كردى به اينكه امام مىداند حال تو را چنان كه خودت مىدانى و تمام كنى بحث را .