و صاحب الهند مأخوذ برمّته * و صاحب التّرك محبوس على هون
پادشاه هند گرفته شده است به رمّه ( رمّه ريسمانى است كه اسيران را به آن مىبندند ) و پادشاه ترك محبوس است با خوارى .
تا اينكه تمام كرد قصيده را و منصور مسرور بود .
پس سوّار گفت : يا امير المؤمنين ، به درستى كه اين مرد چيزهائى كه مىگويد به تو به زبان كه در دلش نيست ، و اللَّه قومى كه اين دوست مىدارد ايشان را غير شمايند و اخفا مىكند عداوت شما را .
سيد گفت : و اللَّه ! دروغ مىگويد و من در مدح شما راستگويم به درستى كه حسد ، او را بر اين دروغ داشت چون ديد تو را به اين حال يعنى توجه و التفات به من كردى . به درستى كه انقطاع من به وى و دوستى من شما را اى اهل بيت جا كرده است در دل من از پدران من و اين سوّار و قوم او دشمنان شما بودند در جاهليت و اسلام و به تحقيق خداى تعالى نازل كرده است بر رسول خود در باب قوم اين مرد اين آيه را :
إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ
« 1 » ؛ يعنى آن جماعت كه آواز مىكنند تو را ( يعنى رسول صلّى اللَّه عليه و آله را ) از بيرون حجرهها ، اكثر ايشان عقل ندارند . ( لهذا چنين خلاف ادب از ايشان صادر مىشود نسبت به رسول خدا ) منصور گفت : راست گفتى . بعد از آن سوّار گفت : يا امير المؤمنين ، اين سيّد قائل است به رجعت . ( يعنى اينكه جمعى از آنها كه يك بار به دنيا آمدند يك بار ديگر هم خواهند آمد پيش از روز قيامت ) . و دشنام مىدهند شيخين را و در مذهب ايشان افتاده است .
سيّد گفت : ما قول او كه من قائلم به رجعت بنا بر آنچه كه خداى تعالى فرموده است :
يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنا فَهُمْ يُوزَعُونَ
« 2 »
هامش
( 1 ) سوره حجرات ، آيه 4 .
( 2 ) سوره نمل ، آيه 83 .