درياچه تبريز ، بوشهر ، اطراف شيراز ، اطراف درياچهء مهارلو و در نواحى مرزى شرق ايران در سرخس ، در دره حريررود ، در بلوچستان و مكران ، نورمحمدى ، چاهبهار ، لار ، بندرعباس ، زابل ( نصرتآباد ) ، در كرمان ، بم ، در اطراف تهران ، مردآباد و كوير مسيله ديده مىشود .
خواص درمانى : آب دمكردهء آن را بنوشيد . تونيك و مبهى و ضد كرم است ، ضد صفرا و نرمكنندهء سينه مىباشد ، براى تقويت عمومى و تقويت نيروى جنسى مؤثر است .
بولاغاوتى
نامهاى ديگر : جرجير الماء - سيزاب - بولاغوتى - بهقان - هميشه جوان - بولاغ اودى - بالاغوتى - علف چشمه - سلماچو - كورتين - آب تره - جرجير آبى - ذرة الماء - قرةالعين - كرفس الماء - ترتيزك آبى - شاهى آبى
Cresson de fontaine - Cress on d'eau - Water cress
مشخصات : گياهى است از خانوادهء
Cruciferae
، پايا و آبزى ، ساقهاى خزنده دارد كه از نقاط مختلفهء آن ريشههاى سفيد و كوچكى خارج مىشود . گلهاى آن سفيد خوشهاى است . اين گياه معمولا در چشمهسارها و مجارى آب باريك و گاهى در باتلاقها بهطور خودرو مىرويد و در مناطق مختلف ايران در راه كرج ، چالوس ، ارتفاعات سياهبيشه ، اطراف تهران ، رى ، در مناطق شمال در گيلان ، آذربايجان ، شيراز و بوشهر مىرويد .