عدم تعادل آنها را به مرض تعبير مىنمودند . مثلا غلبه آب را باعث تب سهيك و باد را تب روزانه و خاك را تب چهاريك و آتش را تب دائم مىدانستند .
موضوعات بالا اگرچه ممكن است در بادى امر كمى آسان و غير قابل ملاحظه به نظر رسد ، اما بعدا در تاريخ طب ايران و اسلام خواهيم ديد ، كه نظرات همين فلاسفه آثار زياد و عميقى بر روى طب اغلب كشورها گذارده است . از آن گذشته افلاطون به اخلاط اربعه يعنى ( خون و صفرا و سودا و بلغم ( يعنى
Sang
و
Bile
و
Atrabile
و
( Phlegme
نيز اعتقاد داشته و كمى و زيادى آنها را باعث بيماريها مىدانسته است .
ارسطو ( 322 - 384 قبل از ميلاد مسيح ع ) كه پدرش طبيب بود هم فيلسوف و هم پزشك و هم شاگرد افلاطون مىباشد .
( شكل 78 ) پشت جلد ترجمه يونانى به لاتينى كتاب بقراط ليدن هلند
نظرات ارسطو نيز بهمانند افلاطون بوده و چون مدتها شاگردى وى را نموده بدين جهت آثار و عقايد افلاطون در وى اثر فوقالعاده داشته است . ارسطو درباره پوسيدگى و عفونت
( Infection
و
Putrefaction )
صحبت داشته است .
اوست كه نبض را شناخته و محل آن را در شرائين دانسته ، يعنى در حقيقت از آورده جدا نموده است . وى ترشح ادرار را از كليهها مىداند . بعلاوه درباره ضريح