( Nei Ching )
يا " قانون طب " در چين تأليف گرديده كه ان شاء آن را به امپراتورى از چين به نام هوانك تى
( Huang Ti )
و چىپاى
( Chi Pai )
كه در حدود 2800 سال قبل از ميلاد مسيح مىزيسته نسبت مىدهند .
خلاصه آنكه در اين كتاب از تشريح و وظائف الاعضاء و جريان خون و تنفس گفتگو نموده است .
در سلسله چو
( Chou )
پزشكان و جراحان و متخصصين پرهيز متداول بوده و همچنين بهداشت همگانى در اين دوران توسعه يافته است .
ذكر بيمارستان در كتب چينى ديده شده ، كه در پايتختها مؤسساتى براى كر و لال و فالج و ناقص الخلقه و ديوانه بوده است . در اين موسسات از افراد مذكوره در بالا پذيرائى مىگرديده و مواظبت مىشده ، تا بهبود يابند ، منتهى اين قبيل مؤسسات بيشتر به مهمانسرا شبيه بوده تا به بيمارستان و اغلب توسط روحانيون ( كشيشان ) اداره مىشده ، دولت هم در ( شكل 49 ) درمان استفراغ توسط چينىها ( از كاستيليونى )