دماغ كرده باشند ، كه بعد از راى ساهسى « 1 » ما را بجهة اموال خزانه متقاضى نبود « 2 » ، همانا فتورى و قصورى بوى راه يافته است .
پس با طالع سعد به طرف حصار بودهيه « 3 » و سيوستان روان شد . و در حصار سيوستان ملكى بود ، نام او مته « 4 » . پس « 5 » عزم مصمم كرد ، و از آب مهران عبرت نمود ( ند ) از موضعى كه آن را دهيايت « 6 » خوانند « 7 » ، و ان حدّ است ميان سمّه و ارور . از آنجا قصد بودهيه « 8 » كرد ، و عهد ايشان را پسر كول بن بهندركو بهكو « 9 » بود . و دار الملك ايشان كاكاراج « 10 » بود . و سكان آن موضع را سيويس « 11 » گفتندى « 12 » . پس چچ بر ايشان تاختن برد ، و حصار سيويس « 13 » را فتح كرد « 14 » . و كيه « 15 » بن كاكه « 16 » پيش آمد و بجهة پدر و اتباع امان خواست ، و مال بر خود معين كردند ، و مطاوعة نمودند .
رفتن لشكر بسيوستان
پس از آنجا روى بسيوستان آورد . چون بنزديك رسيد ، مته والى آن شهر « 17 » با هيبت تمام و عدّت كمال « 18 » استقبال نمود و جنگ « 19 » پيوست « 20 » .
چچ او را غلبه كرد . مته با حشم خود هزيمت شد و بحصار در رفت .
هامش
( 1 ) پ : شاهسى
( 2 ) پ : نبودى
( 3 ) ب ح س م : بُداپُور
( 4 ) ب س ك : مهته
( 5 ) س : بعد
( 6 ) ب ح : دهتايت
( 7 ) س : گويند
( 8 ) م : ببودهيه
( 9 ) ب : بسر كوند بن بهندركو بهكو ؛ پ : بسر كوتد بن بهندركو رهكو ؛ س : پسر كوتدين بندر كوه بيكو ؛ ك : پسر كوتدين بهندركو بهكو ؛ ح : بسر كوند بن بهندر كويهكى ؛ احتمال دارد كه اسم اين نفر « كوتل » بوده چنان كه بعد ازين در احوال فتح بودهيه بر دست محمد بن قاسم مذكور شود
( 10 ) م : ناناراج
( 11 ) ب ح س ك م : سويس
( 12 ) م : گفتند
( 13 ) ب :
سببوى ؛ ح ك : سيوى ؛ م : سويس
( 14 ) س ك : نمود
( 15 ) س : كتبه ؛ م : كبه
( 16 ) س : كاكا
( 17 ) م ندارد : آن شهر ؛ پ : والى سيوستان
( 18 ) پ : بكمال
( 19 ) پ : بجنگ
( 20 ) س : پيوستند