كالسكه ، كه اطاقش به انواع پوشيده و باز ، طبق حاجت سرنشينان آن ، از زن و مرد ساخته ميشدند .
تخت روان براى يك خانوادهء چند نفره كه قاطرى به جلو و قاطرى به عقبش ميبستند و نردبان روى قاطر عقبى براى سوار و پياده شدن مسافران آن و در عقبشان دو رأس قاطر حامل كجاوه ، در طرفيت دو مسافر كه هر يكشان در يك اطاقك آن مينشستند .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحه 252
پدیدآورندگان: جعفر شهرى باف
ص۲۵۲