جنت آشيانى و نام حضرت خليفهء الهى و ممالك محروسهء حضرت كه هزار هزار برابر قندهار و كابل در تصرف غلامان اين درگاه است نبود . بخاطر رسيد كه اسم سامئ ايشان و آسامئ شهرها « 1 » و ممالك محروسه در آنجا درج بايد نمود . بنا بران خوش نويس و سنگتراشان را از بهكر طلبيده كتبهء در آنجا نوشت ، و نام حضرت جنت آشيانى و حضرت (
f
. 96
a
) شاهنشاهى و اكثر شهرهاى ممالك محروسهء ايشان از اقصاى « 2 » حدود بنگاله تا بندر لاهرى ، و از كابل و غزنين تا دكن همه را داخل ساخته ، قريب چهار سال آنجا كار كرده باتمام رسانيد . الحق مجموعهء شده است كه خلائق بتماشا مىروند .
و نزديك به اين « 3 » كوه كه طاق مذكور دران واقع است غاريست .
مىگويند كه انتهاى آن همان غارى است كه بابا حسن ابدال از انجا خشت طلا آورده بود . و طول مسافت فيما بين هفت هشت گروه باشد .
و كوهى كه در دامنهء قندهار واقع است ، دران كوه مخلصه مىشود كه دفع زهر مار و زهرهاى ديگر مىكند . و مخلصه دران ديار سواى آن كوه در جاى ديگر نميشود . و بالاى آن كوه آتشكده ايست كه از زمان قديم بوده است . و عمارت آن از خشت خام ساختهاند . طول و عرض هر خشت دو گز است ، و سطبرئ او يك وجب . و آن عمارت تا امروز به حال خود است ، و درو فتورى نرفته .
و در قندهار هر سال و هر بار بيمارى مىشده است . شاه طهماسپ به سلطان حسين ميرزا كه حاكم قندهار بود حكم فرمودند كه در كنارهاى جوى (
f
. 96
b
) كه در حوالئ شهر جاريست ، و مردم ازان آب به كار مى برند بيد بكارند . ازان باز كه بيد كاشتهاند فى الجمله تخفيف دران رفته است .
اما بعضى سالها و با و بيمارى بسيار مىشود ، و اكثر مردم به علت خون شكم
هامش
( 1 ) ف زياد دارد : بلاد
( 2 ) م : فضاى
( 3 ) ح م : ما بين