« . . . و اعلم ان للتلوين و التمكين ثلاث مراتب » :
الاولى من حيث التجلي الظاهري ( يعنى هنگام تعاقب ظهور آثار أسماء - چون أسماء در قلب سالك بالغ به اين مقام لا ينقطع و پى در پى آثار خود را ظاهر مىسازند - بر قلب سالك سائر في اللَّه ، چون هر اسمى داراى حكم و اثرى است و قلب قبول آثار متنوع مىنمايد ، اثر هر اسمى موجب حجاب سالك است از احكام اسم ديگر و قلب از هر اسمى لونى غير لونِ مخصوص اسم ديگر مىگيرد ، مگر آن كه قلب سالك متحقق شود بمقام جمعيت اسم ظاهر و در مقامى از اعتدال واقع شود كه نسبت جميع أسماء به آن ، در مرتبهء واحدة باشد . نقطه حاق وسط و مقام اعتدالى قلب كه نسبت جميع أسماء به آن نسبت واحدة است عبارتست از مقام تمكين و سالك صاحب سِير بعد از ترقى از مقام احتجاب قلب از احكام اسمى نسبت باسم ديگر ، از تلوين خلاص و بمقام تمكين تشرُّف حاصل مىكند ) .
الثانية ، من حيث التجلي الباطني ( چون مقام بعد از تحقق بجمعيت اسم ظاهر ، نوبت تجلى اسم باطن مىرسد و تجلى أسماء باطن اگر در حال تفرقه باشد ، به اين معنا كه قلب سالك به واسطهء عدم اعتدال و احاطه در حجاب باشد از آثار أسماء باطن هر يك نسبت به ديگرى ، و اين خود مقام تلوين است بحسب تأثير أسماء باطن ، و قيام سالك بمقام جمعيَّت اسم باطن و تحقق در نقطهء حاقِ وسطى كه نسبت جميع أسماء به آن متساوى باشد ، عبارت است از مقام تمكين قلب در اين مقام . لذا ممكن است سالك نسبت باسم ظاهر از تلوين خلاص شده باشد و بمقام تمكين نائل آمده باشد ، ولى نسبت به احكام أسماء باطنه ، در مقام تلوين باشد .
الثالثة مرتبة الجمع و البرزخية بين الظاهر و الباطن ( چون احكام هر يك از أسماء مشعر بظهور و بطون داراى حكم و اثر خاص است مباين با اثر اسم
تمهيد القواعد ( فارسى ) — صفحة مقدمهء كتاب 167
مساهمون: صائن الدين علي بن محمد تركة
صمقدمهء كتاب ١٦٧