إِلهٌ واحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ؟ »
« 1 »
( 59 ) و دليل بر آن كه توحيد بىتشبيه اندر تأويل كتاب خداى است آنست كه جز بتأويل « 2 » اختلاف و اشتباه كاندر كتاب است باتّفاق نيايد « 3 » . و روا باشد كه ظاهر قولها مختلف باشد [
b
19 ] و لكن روا نباشد كه قول خداى متناقض باشد تا جايى « 4 » گويد جز خداى هيچ نيست : قوله
« لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ . »
« 5 » و جايى ميگويد : من گويندهام كه همىگويم : قوله
« قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ . »
« 6 » شما نيز بگوييد اين قول را كه شما نيز همچون من گويندگانيد « 7 » و شما بينا و شنواييد و من بينا و شنوايم « 8 » . و جايى همىگويد : خداى آفريدگار همهء چيزهاست بدين آيت : قوله
« اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ . »
« 9 » و ديگر جاى همىگويد : آفريدگاران بسيارند و خداى از آن همگان « 10 » نيكو آفرينندهترست . « 11 » قوله :
« فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ . »
« 12 » و جايى همىگويد كه خداى آنست كه او مر شما را بيافريد و روزيتان داد بدين آيت : قوله
« اللَّهُ
« 13 »
الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ . »
« 14 » و ديگر جاى همىگويد : ( خداى بهترين ) روزىدهندگانست بدين آيت : قوله
« وَ اللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ . »
« 15 » و جاى ديگر همىگويد : بر يكديگر افسوس مكنيد ، قوله
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ . »
« 16 » و جايى همىگويد كه كافران بر مؤمنان همى افسوس كنند ، خدا نيز بر كافران افسون كند ، بدين آيت :
هامش
( 1 ) سورهء 21 ( الانبياء ) آيهء 108 -
( 2 ) بتاويل : + كهA( 3 ) نيايد : از نيا ؟ ؟ ؟ يدA( 4 ) جايى : جاىA( 5 ) سورهء 42 ( الشورى ) آيهء 9
( 6 ) سورهء 112 ( الاخلاص ) آيهء 1
( 7 ) گويندگانيد : كويندهكانيدA( 8 ) شنوايم : شنوامA( 9 ) سورهء 13 ( الرعد ) آيهء 17 و سورهء ( الزمر ) آيهء 63
( 10 ) همگان : همهكانA( 11 ) آفرينندهترست : آفريننده پرست ( ! )A( 12 ) سورهء 23 ( المؤمنون ) آيهء 14
( 13 ) اللّه : هوA( 14 ) سورهء 30 ( الروم ) آيهء 39
( 15 ) سورهء 62 ( الجمعة ) آيهء 11
( 16 ) سورهء 49 ( الحجرات ) آيهء 11