و گر بنظم نگويم ، بنثر و بتشجير * چنان كه بخرد ميوه چند از آن اشجار « 1 »
سخن بحجّت گويم پس آنگه از برهان * رداش سازم يكّىّ و از دليل ازار « 2 »
بجوى « 3 » و بنويس ، آنگه بخوان و باز بپرس « 4 » * پسش بياموز آنگه بدان « 5 » و بر دل كار
شكار شير گوزن است و آن يوز آهو * و مرد بخرد را « 6 » علم و حكمت است شكار
كه مرد علم « 7 » بگور اندرون نه مرده بود * و مرد جهل « 8 » ابر تخت « 9 » بر بود مردار
و گر جوابش گويند شاد باشم سخت * كسى كه باشد برهاننماى و دعوى دار
نگويد آنكه « 10 » نياموختست و اصلش نيست * سخن نيارد « 11 » سخته به وزن و بمعيار
هامش
( 1 ) چنان كه . . . آن اشجار ( مينوى ) : عنان كه نخرد ميوه چند از آن اشجارAQ( 2 ) يكى و از دليل ازار ( مينوى ) : يكى وارد دليل ازارQيكى وز دليل ابرازA( 3 ) بجوى : بجوQبحوىA( 4 ) باز بپرس : باز و بپرسQبارش جوى ( بازش جوى )A( 5 ) بدانQ: بدارA( 6 ) و مرد بخرد را : و مردم بخرد راQو مرد داناA( 7 ) مرد علم : مرد عالمAQكه در وزن خللى ايجاد شود ، مگر به اين صورت خوانده شود « كه مرد عالم گور اندرون . . . » ( مينوى )
( 8 ) مرد جهل ( مينوى ) : مرد جاهلAQ( 9 ) ابر تختQ: بر تختA( 10 ) نگويد آنكهA: نكو بر ان كهQ( 11 ) نياردA: بياردQ