و او بر همه چيز كارگذار است ( 102 )
در نيابد او را ديدهها و او در ميابد ديدهها را و اوست باريكبين آگاه ( 103 )
بتحقيق آمد شما را دليلهاى بينش بخش از پروردگارتان پس هر كه بينا شد پس باشد براى نفس او و كسى كه كور ماند پس باشد بر خودش و نيستم من بر شما نگهبان ( 104 )
و همچنين مكرر مياريم آيتها را و تا مبادا گويند درس خوانده و براى آنكه بيان كنيم آن را از براى گروهى كه ميدانند ( 105 )
پيروى كن آنچه وحى كرده شد به تو از پروردگارت نيست خدايى مگر او و روى بگردان از شرك آورندگان ( 106 )
و اگر خواسته بود خدا شرك نمياوردند و نه گردانيديم ترا بر ايشان نگهبان و نيستى تو بر ايشان كارگزار ( 107 )
و دشنام مدهيد آنان را كه ميخوانند از غير خدا پس دشنام دهند خدا را از روى تعدى بدون دانشى همچنين آراستيم از براى هر گروهى كردارشان را پس بسوى پروردگارشان بازگشت ايشان پس خبر دهد ايشان را به آنچه بودند كه ميكردند ( 108 )
و سوگند خوردند به خدا سختترين سوگندهاشان كه اگر آيد ايشان را آيتى هر آينه بگروند البته به آن بگو جز اين نيست كه آيتها نزد خداست و چه چيز آگاه كرد شما را كه آن آيات چون آيد ايشان را ايمان نخواهند آورد ( 109 )
و بر ميگردانيم دلهاشان را و چشمهاشان را هم چنان كه ايمان نياوردند به آن اول بار و واميگذاريمشان در زيادهرويشان كه سرگردان باشند ( 110 )
و اگر آنكه ما فرستاده بوديم با ايشان فرشتگان را و سخن كرده بود با ايشان مردگان و جمع آورده بوديم بر ايشان همه چيز را گروه گروه نبودند كه ايمان آوردند مگر آنكه خواسته باشد خدا و ليكن بيشترين ايشان نادان ميباشند ( 111 )
و همچنين گردانيديم از براى هر پيغمبرى دشمنى شيطانهاى انس و جن ميرسانند بعضى از ايشان بسوى بعضى آراسته گفتار باطل را از براى فريب و اگر خواستى پروردگار تو نكردندى آن را پس واگذار ايشان را به آنچه افترا ميكنند ( 112 )
و تا ميل كنند بان دلهاى آنان كه نميگروند بآخرت و تا پسند كنند آن را و تا كسب كنند آنچه را ايشانند كسبكنندگان ( 113 )
آيا پس جز خدا را بجوئيم حكمكننده و اوست كه فرو فرستاد بشما كتاب را تفصيل داده شده و آنان كه داديم ايشان را كتاب ميدانند كه آن فرو فرستاده شد است از پروردگارت به حق پس مباش البته از شركآورندگان ( 114 )
تفسير قرآن صفى على شاه — صفحة 223
مساهمون: محمد حسن بن محمد باقر صفى عليشاه
ص٢٢٣