سورة الهمزه
[ سوره الهمزة ( 104 ) : آيات 1 تا 9 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ ( 1 ) الَّذِي جَمَعَ مالاً وَ عَدَّدَهُ ( 2 ) يَحْسَبُ أَنَّ مالَهُ أَخْلَدَهُ ( 3 ) كَلاَّ لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ ( 4 )
وَ ما أَدْراكَ مَا الْحُطَمَةُ ( 5 ) نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ ( 6 ) الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ ( 7 ) إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ ( 8 ) فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ ( 9 )
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ
بعضى گفتهاند كه مراد از همزه غيبت كننده ايست كه در ميان دوستان جدايى اندازد و لمزه طعن كننده در مواجهه است و بعضى گفتهاند كه همزه و لمزه هر دو بمعنى غيبت است و تكرار به جهت تأكيد است على بن ابراهيم گفته كه همزه كسيست كه غمازى كند و فقرا را حقير شمارد و لمزه كسيست كه از فقرا وسائل رو بگرداند و حق تعالى درين سوره تهديد اين نوع جماعت مىكند و ميفرمايد كه واى مر هر مغتاب غماز مستحقر فقرا را
الَّذِي جَمَعَ مالًا
بدل از لفظ كل است يعنى آن كل همزه لمزه كسيست كه جمع كرد مال را
وَ عَدَّدَهُ
و شمرد آن را مرة بعد اخرى و مؤيد اينست قراءت عدده بفك ادغام و يا معد و آماده ساخت آن را