بفعل مىآريد از حسنات و سيآت پوشيده نماند كه «
وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ
» تقابل جمع بجمع است و تقابل جمع بجمع مقتضى تقابل مفرد بمفرد است پس بايد كه هر كدام از بنى آدم را يكى از ملائكه موكل باشد و ميتواند كه يك كسى را چندين از ملائكه موكل باشند چنانچه در حديث آمده كه هر كسى را در روز دو فرشته و در شب دو فرشته موكل است .
در علل الشرائع از حضرت رسالت پناهى صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه حفظهء امير المؤمنين هميشه افتخار ميكنند بر حفظهء ساير مردم زيرا كه هرگز صعود نكردند به چيزى كه آن باعث سخط و غضب الهى گردد .
[ سوره الانفطار ( 82 ) : آيات 13 تا 19 ]
إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ ( 13 ) وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ( 14 ) يَصْلَوْنَها يَوْمَ الدِّينِ ( 15 ) وَ ما هُمْ عَنْها بِغائِبِينَ ( 16 ) وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ ( 17 )
ثُمَّ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ ( 18 ) يَوْمَ لا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئاً وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ( 19 )
إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ
بدرستى كه نيكوكاران هر آينه در بهشت با نعمتاند .
ابن شهر آشوب در كتاب مناقب آورده كه محمد بن حنفيه از حضرت امام حسن عليه السّلام روايت كرده كه
« كلما فى كتاب اللَّه عز و جل من قوله ان الأبرار فو اللّه ما اراد به الاعلى بن ابى طالب و فاطمة و انا و الحسين »
وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ
و بدرستى كه بد كاران هر آينه در دوزخند
« عن محمد بن الفضيل عن ابى جعفر عليه السّلام قال الأبرار نحن و الفجار هم عدونا »
يعنى ابرار مائيم ائمهء هدى و فجار دشمنان ما و غاصبان حق مااند
يَصْلَوْنَها
اى : يدخلونها يعنى داخل ميشوند ايشان در دوزخ
يَوْمَ الدِّينِ
در قيامت كه روز مجازاتست
وَ ما هُمْ عَنْها بِغائِبِينَ
و نيستند اين فاجران از دوزخ گم شدگان به جهت خلود ايشان در دوزخ بعضى گفتهاند كه پيش از دخول دوزخ صادق است كه